در طی سیصد سال پیش از انقلاب علمی، صنعت و تجارت به سرعت شروع به رشد کرد. در این مدت تکنولوژی بیش از پیش توسعه یافت. معدنچیان بیشتر به اعماق زمین فرو میرفتند و برای خارج کردن آب به تلمبه احتیاج داشتند. بدین ترتیب ساخت تلمبه پیشرفت کرد. برای جدا کردن فلز از سنگ روشهای بهتری ابداع شد. دریانوردان جسارت رفتن به نقاط دورتر را پیدا کردند و غالباً از چشم ساحلنشینان ناپدید میشدند. آنها برای راهیابی شروع کردند به استفادهٔ از قطبنما، نقشه و ابزارهای هدایت کشتی. نساجان رنگهای بهتری را برای رنگ کردن پارچه تهیه کردند. شیشهگران شیشههای بهتری ساختند. ساختن عینک، دوربین نجومی، و میکروسکوپ امکانپذیر شد. همهٔ این تغییرات و تغییرات مشابه دیگر به علم یاری رساند چون مردم توانستند از تجربه چیز بیاموزند.