حضرت علی (ع) به بازار بصره رفت و مردم را دید که سخت مشغول خرید و فروش هستند (و غافل)! حضرت بسیار گریه کرد و فرمود: «ای بندگان خدا! کارگران اهل دنیا، روزانه سوگند میخورید و (خرید و فروش) و شبها در رختخواب میخوابید و در این بین از آخرت غافل هستید! پس کی برای آخرت تهیّه خواهید دید؟ و کی به عالم آخرت فکر میکنید؟» کسی گفت: «آقا ما ناچار هستیم، کاسبی کنیم!» حضرت فرمود: «لازمۀ گذران امر دنیا و زندگی غفلت از کار برای آخرت نیست (اگر به اندازه کفاف قناعت کنیم، میتوانیم کاملاً به امر آخرت هم بپردازیم) اگر بگویید ناچاریم احتکار و ذخیره کنیم، بهانه آوردهاید!»