کتاب بیضایی از نگاهی دیگر

ابهام، آغاز تجربه است. در مرگ یزدگرد تاریخ و حتی آنچه واقعیت نامیده می‌شود، از صافی ذهن هنرمند می‌گذرد و این حقیقت را به اثبات می‌رساند که: به‌راستی کدام واقعیت است که ذهن آدمی، در ساختن آن دخالت نداشته باشد؟ و کدام مجردات ذهنی است که موجودات بیرونی در شکل‌گیری آن بی‌تاثیر باشند؟