کتاب ملائکه

احدی از مردم نیست مگر آنکه با او چند فرشته است که وی را از اینکه در چاهی سقوط کند و یا دیواری به رویش فرو ریزد و یا ناملایمتی به او برسد، حفظ می‌کنند، و این مراقبت را در طول عمر او ادامه می‌دهند تا اجلش فرا رسد، آنگاه او را تنها می‌گذارند

بنابراین اگر می‌بینیم بعضی از موجودات پست از جهت قصوری که در استعداد آنهاست عصیان ورزیده و پذیرای صور زیبا و مواهب عالی نیستند، باید بدانیم که همین عصیان آنها عین اطاعت و این رد آنها عین قبول است و امتناعی که از تربیت دارند عین تربیت است؛ مثلاً اگر می‌بینیم انسان به خاطر جهلی که دارد در برابر پروردگار خود طغیان و سرکشی می‌کند همین استنکافش از خضوع در برابر خدا نیز انقیاد و تسلیم شدن در برابر حکم اوست و اگر انسان به خیال خود با خدای خود مکر می‌کند، همین مکرش عین گرفتار مکر خدا شدن است

(الَّذِینَ یحمِلُونَ العَرشَ وَ مَن حَولَهُ یسَبِّحُونَ بِحَمدِ رَبِّهِم وَ یؤمِنُونَ بِهِ وَ یستَغفِرُونَ لِلَّذِینَ آمَنُوا)

شفاعت عبارت است از اینکه شفیعی بین خداوند و امر مورد شفاعت واسطه شود تا مجرای حکمی از احکام او تغییر یافته و حکم دیگری بر خلاف آن جاری شود.