کتاب یهودستیزی؛ واقعیت یا دستاویز سیاسی

«یهود» واژه‌ای چندبعدی و گاهی مبهم به نظر می‌رسد؛ از جهتی یکی از مکاتب توحیدی در کنار اسلام و مسیحیت است و از طرفی دیگر، بیان‌گر یک نژاد یا قومیت است. یهودیت وقتی در کنار مفهومی همچون صهیونیسم قرار می‌گیرد دارای ابعاد سیاسی، فرهنگی، نظامی و اقتصادی نیز می‌شود. ازاین‌رو در کاربرد مفهوم یهود باید به تنوع و پیچیدگی خاستگاه مفهومی آن توجه شود.

این گروه با هدایت حساب‌شده صهیونیسم جهانی از این رویداد برای مظلوم‌نمایی خود حداکثر بهره را برده است و با تعریف جایگاه حق برای خود به‌عنوان یک دین الهی،‌ منتقدان خود را مخالفان با قوم برگزیده الهی، سامی ستیز و یهودستیز معرفی کرده است. آنچه از شواهد تاریخی برمی‌آید، یهودیان از پروژه مظلوم‌نمایی دو هدف عمده داشتند: ۱. ایجاد پوشش برای اقدامات توسعه‌طلبانه خود؛ ۲. ترغیب یهودیان جهت مهاجرت به سرزمین موعود و مشارکت در ایجاد کشور اسرائیل.

یکی از مواجهات با یهود را در می‌توان در قالب واژه «یهودستیزی» دنبال کرد. البته این مواجهه نه به‌معنای ستیز با یک دین الهی بلکه ستیز با یک نژاد یا قومیت است که انگیزه‌ها و عملکرد دنیاطلبانه آن موجب مخالفت سایر ادیان با او شده است. درواقع یک نگرش قومیت و انحصارگرایانه خودبرتربین،‌ یک دین الهی را دست‌مایه اهداف و انگیزه‌های توسعه‌طلبانه خود قرار داده است که سبب مقاومت و مخالفت مردمان سایر ادیان و ملل شده است.

- ما می‌توانیم هر وقت که لازم باشد، افکار عمومی را درباره یک موضوع سیاسی تهییج یا آرام کنیم و یا آن را به او بقبولانیم، یا ذهن او را درباره آن موضوع دچار شک و تشویش سازیم، امروز مطلب درست و حق را منتشر می‌کنیم و فردا مطالب کذب و باطل و بهتان آمیز را، گاه واقعیت‌ها را و زمانی مطالب ضدونقیض آن‌ها را و در این میان، همواره مواظبیم که پایمان نلغزد و به سر درنیاییم. (پروتکل ۱۲)