من آموختهام به جای گوش دادن به خودم، با خودم صحبت کنم. اگر من به خودم گوش دهم همه افکار منفی را میشنوم، شکایت، ترس، تردید و همه دلایلی که باعث خواهد شد نتوانم مسابقه را به آخر برسانم. اما اگر با خودم صحبت کنم میتوانم خودم را با کلمات و تشویقهایی که برای پایان مسابقه به آنها نیاز دارم تغذیه کنم. او به من گفت کتاب مقدس را حفظ است و با خودش زمزمه میکند و این کار او را به رفتن به سوی خط پایان ترغیب میکند.
تو چطور؟ آیا به خودت گوش میدهی یا با خودت صحبت میکنی؟