آنجا بود که با تمام وجود حماقت بشر را با چشم خود دیدم و درک کردم. ما انسانها هرروز با حماقت زندگی میکنیم، از کنارش رد میشویم بیآنکه لحظهای بیندیشیم. فقط هنگامی متوجه میشویم که کسی آیینهای در مقابل ما بگذارد.
ادعای تمدن میکنیم درحالیکه برخیمان هنوز همان بتپرست هزاران سال پیش هستیم. فقط بتها عوضشدهاند. با پیشرفت بشر بتها هم پیشرفت کردهاند. روزگاری بتی سنگی بودند و امروز دیگر سنگی نیستند.
برای عدهای به شکل مد درآمدهاند. برای عدهای به شکل ستارگان سینما و موسیقی. برای عدهای به شکل یک تیم فوتبال و برای عدهای اتومبیل.