بریده‌هایی از کتاب مردان مریخی، زنان ونوسی

اغلب مردان به این مطلب توجه ندارند که برای زن دانستن اینکه کسی به او علاقه‌مند است و از او حمایت می‌کند تا چه اندازه مهم است. زنان از اینکه بدانند نیازشان برآورده می‌شود شاد می‌شوند. وقتی زن نگران است باید احساس کند که تنها نیست، باید احساس کند کسی او را دوست دارد و به او توجه می‌کند.

زن خواهان برخورد همدلانه است اما مرد فکر می‌کند که او خواهان راه حل است.

زمانی که در ارتباطات خود، پذیرش و احترام به تفاوت‌های ذاتی افراد را نشان دهید، روابط رشد می‌کنند.

مردها باید به خاطر داشته باشند که زنها هنگام صحبت درباره مسایل موجود قصد نزدیک شدن دارند و لزوماً مترصد یافتن راه حل نیستند.

ما به اشتباه گمان می‌کنیم از مشکلات زناشویی پدران و مادرمان مبرا هستیم، معتقدیم که عشق ما جاودانه و همیشگی است، فکر می کنیم که به عشقی جاودانه رسیده‌ایم و به حکم سرنوشت همیشه شاد و شادکام زندگی می کنیم.

بسیار اتفاق می‌افتد که زنی صرفاً می‌خواهد احساسش را درباره روزی که پشت سر گذاشته بیان کند و شوهرش به گمان اینکه او قصد کمک دارد سخنش را قطع می‌کند تا راه حلهایی برای مشکلات به او ارائه دهد.

ارتباط خوب مستلزم همکاری و مشارکت زن و مرد است. مرد باید بداند که شکوه زنش به معنای سرزنش کردن او نیست. زن هم باید بداند که ضمن طرح مشکلات خانواده از کارهای خوب شوهرش قدردانی کند.

ما معمولاً از جنس مخالف خود ناامید و عصبانی می‌شویم چون حقیقت مهمی را فراموش کرده‌ایم. انتظار داریم آنها مانند ما رفتار کنند. آنچه را که ما می‌خواهیم بخواهند و همانطور که ما احساس می‌کنیم وقایع را درک کنند. ما به اشتباه فرض را بر این می‌گذاریم که اگر همسرمان ما را دوست داشته باشد، با ما به شکلی رفتار میکند که وقتی ما کسی را دوست داریم با او رفتار می‌کنیم.

به یاد داشته باشید، زن نیاز به توجه دارد و مرد نیاز به اعتماد.

بدون توجه به اینکه زن چند بار همسرش را به گوش ندادن متهم می‌کند، او متوجه نمی‌شود و به رفتار خود ادامه می‌دهد. زن خواهان برخورد همدلانه است اما مرد فکر می‌کند که او خواهان راه حل است.

زنان بیشتر به توجه، درک، احترام، صمیمیت، تایید و اطمینان مجدد نیاز دارند.

رایج‌ترین شکایت مردان از زنان این است که زنان همیشه در صدد تغییر دادن آنان هستند.

وقتی دوران شیدایی تمام می شود و زندگی روزانه جای آن را می‌گیرد، می‌بینیم مردها از زنها انتظار دارند که مثل آنان بیندیشند و واکنش نشان بدهند و زنها هم انتظار دارند که مردها مثل زنان رفتار کنند. ناآگاه از تفاوتهایی که داریم، توجه نمی‌کنیم تا همدیگر را درک کنیم و به هم احترام بگذاریم. متوقّع می‌شویم، رنجش پیدا می‌کنیم و صبر و شکیبایی خود را ازدست می‌دهیم.

زن مجبور نیست که احساسات خود را سرکوب کند و یا به خاطر حمایت از همسرش احساسات خود را تغییر دهد. اما باید احساسات خود را به شکلی با شوهرش در میان‌بگذارد که او احساس نکند مورد حمله یا سرزنش واقع شده‌است.

اگر قرار باشد مرد از اشتباهاتش پند بگیرد، به پذیرش زن بیش تر از توصیه‌های او احتیاج دارد. وقتی مرد احساس کند که زن نمی‌خواهد او را اصلاح کند، به احتمال زیاد متقاضی توصیه و راهنمایی او می شود.

مردان حتی بیرون از غار هم می‌خواهند مورد اعتماد باشند. آنان توصیه و برخورد همدلانه را دوست ندارند. می‌خواهند به هر ترتیب صلاحیت خود را ثابت کنند. مرد در برخورد با زن زمانی احساس اعتماد می‌کند که زن به شکلی به او می‌گوید من اطمینان دارم که می‌توانی کارت را به‌تنهایی انجام دهی.

مردها بیشتر به اعتماد، پذیرش، قدردانی، تحسین، تصدیق و تشویق نیاز دارند.

به یاد داشته باشید، زن نیاز به توجه دارد و مرد نیاز به اعتماد. این تغییر نگرش، نیاز به تمرین دارد و قابل دسترسی است. به طور کلی، زمانی که زن احساسات سرخوردگی، ناامیدی یا نگرانی را با همسرش درمیان می‌گذارد تمام سلول‌های مرد به صورت غریزی می‌خواهند فهرستی از دلایل را مطرح کنند تا زن دیگر ناراحت نباشد. یک مرد هرگز نمی‌خواهد شرایط را بدتر کند. تمایل او به توضیحِ این دلایل فقط مربوط به غریزه‌ی مریخی اوست.

مردها زمانی انگیزه پیدا می‌کنند و خود را توانمند می‌بینند که احساس کنند مورد نیاز هستند. زنان در صورتی توانمند می‌شوند که تسلّی خاطر داشته‌باشند و مورد توجه قرار بگیرند.

تنها زمانی که زن و مرد بتوانند تفاوتهای همدیگر را بشناسند و به آن احترام بگذارند، عشق فرصت شکوفایی پیدا می‌کند.

تنها زمانی که زن و مرد بتوانند تفاوتهای همدیگر را بشناسند و به آن احترام بگذارند، عشق فرصت شکوفایی پیدا می‌کند.

اینکه از مردِ درون غار انتظار داشته باشیم علنی صحبت کند و واکنش نشان دهد و رفتاری مهرآمیز داشته‌باشد به همان اندازه غیرواقع بینانه است که انتظار داشته باشیم زن ناراحت با یک اشاره آرام شود و منطقی حرف بزند. از طرف دیگر، مردها اغلب نمی‌دانند وقتی به درون غار ذهن فرو می‌روند تا چه اندازه سرد و نچسب می‌شوند.

روابط ما با همدیگر پر از اختلاف و اصطحکاک است.

به‌راستی که تنها معدودی قادرند عشق را گسترش دهند. اما این به هر صورت اتفاقی است که روی می‌دهد. تنها زمانی که زن و مرد بتوانند تفاوتهای همدیگر را بشناسند و به آن احترام بگذارند، عشق فرصت شکوفایی پیدا می‌کند.

ممکن است احساس کند که به او توهین کرده‌اید زیرا گمان می‌کند که در نظر شما او به تنهایی از عهده انجام کار برنمی‌آید.

ازجمله رایج‌ترین شکایتهای زنان از مردان این است که آنها گوش شنوا ندارند. یا اصولاً گوش نمی‌دهند و یا چند لحظه‌ای گوش می دهند و بعد مانند متخصصی چیره‌دست علت‌یابی می‌کنند و با غرور تمام کلاه همه چیز دانی بر سر می‌گذارند و راه‌حل ارائه می‌دهند.

زن خواهان برخورد همدلانه است اما مرد فکر می‌کند که او خواهان راه حل است.

زمانی که در ارتباطات خود، پذیرش و احترام به تفاوت‌های ذاتی افراد را نشان دهید، روابط رشد می‌کنند.

ما به اشتباه فرض را بر این می‌گذاریم که اگر همسرمان ما را دوست داشته باشد، با ما به شکلی رفتار میکند که وقتی ما کسی را دوست داریم با او رفتار می‌کنیم.

اگر شما زن هستید توصیه من این است که در هفته‌ی آینده از انتقاد کردن یا راه حل نشان دادن ناخواسته خودداری کنید. مطمئن باشید که همسرتان نه تنها از این رفتار شما استقبال می کند، بلکه بیش از گذشته در مقام تأیید و حمایت شما رفتار می کند.