در بسیاری از سخنرانی هایم گفتهام که وقتی با بیماران در حال موت کار میکردم هیچ وقت از کسی که در حال احتضار بود نشنیده بودم کاش زمان بیشتری را در دفتر کارم میگذراندم. همیشه میگویند کاش... و شما میدانید لیست آن کارها چه چیزهایی هستند چون همین لیست را برای خود هم دارید. کاش زمان بیشتری را با خانوادهام میگذراندم. کاش اولویتهای زندگیام را راست و ریس کرده بودم. کاش به جای اندوختن چیزهای زیاد کارهایی را میکردم که مرا موجودی دوست داشتنیتر و روحانیتری میکرد. پس لازم نیست منتظر بمانید که به حال احتضار برسید تا اینها را تجربه کنید.