کتاب ناتمام

صبح مثل همیشه طلوع کرد… اما برای بعضی‌ها طلوع یعنی پایان.

همیشه وقتی پای دلم وسط بود، عقل عقب می‌موند.

تلخیِ روزای من چرا تمومی نداره!