کتاب از این بهرج ناروا

چیست هستی؟ ز هیچ و پوچ، حصاری بر زمینِ خدا غباری و باری کی توانی مگر به گاهِ سرودن چون غبارش دمی ز دیده زدودن!

حسرت‌اند و حرمان‌اند، هر چه دیده‌ام جز تو راستی تو را ای دوست! کی دوباره می‌بینم؟