کتاب والدین به اندازه کافی خوب

وضعیت اسف‌بار جهان هرگز به‌خاطر کودکانی نیست که هنوز به دنیا نیامده‌اند؛ بلکه نتیجهٔ به‌دنیاآمدن کودکانی است که عشق و حمایت کافی از کسی دریافت نکرده‌اند. می‌توانیم با داشتن فرزندان کمتر کنار بیاییم.

اما داشتن چنین انتظاراتی از کودکی که هنوز برای بستن دکمه‌های کت خود مشکل دارد، باعث احساس پوچی و ناتوانی او می‌شود. کودک با احساس پنهان جعلی‌بودن و ترس مداوم از برداشته‌شدن نقابش بزرگ می‌شود.

خانه‌ای که تدابیر تسلی‌دهنده به‌درستی در آن به کار گرفته می‌شود، کودک را برای زندگی آماده می‌کند. بعدش دیگر اهمیتی ندارد که او با چه مشکلاتی روبه‌رو می‌شود؛ کودک با بهترین سلاح‌های روانی مجهز شده و قادر است مشکلات را قلع‌وقمع کند. بهتر از آن اینکه، صدای تسلی‌دهنده فقط بیرون او نیست؛ بلکه به شیوهٔ حرف‌زدن او با خودش تبدیل شده است. سال‌ها بعد، وقتی والدین تسلی‌دهنده دیگر در کنار کودک نیستند و با گذشت زمان سنش بالا رفته و موهایش سفید شده است، باز هم می‌تواند با ملایمتی که سال‌ها پیش در کودکی آموخته، به نیازهای خود رسیدگی کند. می‌داند که طوفان می‌گذرد،

پیام اصلی همان است: «لازم نیست دردورنجت رو به‌تنهایی به دوش بکشی».

هنرمندان گروه دیگری هستند که اعجاب و زیبایی و ارزش بررسی عمیق همه‌چیز را از نظر دور نمی‌دارند. پیش‌شرط ضروری هنرمندبودن خیلی هم این نیست که فرد بداند چگونه نقاشی، مجسمه‌سازی یا عکاسی کند؛ این است که دائماً از هرچیزی شگفت‌زده شود.