کتاب از‌ نفس افتاده

اینکه چرا غفلت هیجانی تا این حد نادیده گرفته شده توضیح خوبی دارد. غفلت هیجانی نهان است. در زمرهٔ گناهان ناشی از ترک فعل است، نه در زمرهٔ خطاهای عملی؛ فضایی خالی در عکسی خانوادگی است، نه خودِ تصویر خانواده. اغلب، آن چیزهایی است که در کودکی گفته نشده، دیده نشده یا به خاطر آورده نشده؛ نه آنچه به بیان درآمده است

از مشکلات بالقوهٔ داشتن والد آسان‌گیر این است که کودک به اندازهٔ کافی از والدینش بازخورد دریافت نمی‌کند. او مجبور است خود به‌تنهایی دریابد که چه انتظاری باید از خودش داشته باشد: بفهمد در انجام چه کاری خوب است، نقاط ضعفش چیست، و باید برای رسیدن به چه چیزی تلاش کند

شما باعث می‌شین که استوارت به خاطر اینکه یک سری نیاز و احساسات داره، احساس گناه کنه.»

«مشکل دقیقاً همینه. استوارت واقعاً اجازه نداره که بگه چه احساسی داره. وقتی هم که احساسش رو بیان می‌کنه، بهش می‌گین حساس.

«آدم‌های دیگه توی یه دنیای متفاوت با دنیای من زندگی می‌کنن. رنگ‌ها رو می‌بینن، چیزها رو احساس می‌کنن، همدیگه رو دوست دارند و ذوق می‌کنن. من هیچ‌کدوم از این‌ها رو ندارم. دنیا به چشمم خاکستریه. من بیرون از این دنیام و از اونجا تماشاش می‌کنم.»

یکی دیگر از مشکلات بالقوهٔ داشتن والد آسان‌گیر این است که کودک به اندازهٔ کافی از والدینش بازخورد دریافت نمی‌کند. او مجبور است خود به‌تنهایی دریابد که چه انتظاری باید از خودش داشته باشد: بفهمد در انجام چه کاری خوب است، نقاط ضعفش چیست، و باید برای رسیدن به چه چیزی تلاش کند

در اینجا مایلم یادآوری کنم که انسان‌ها طوری طراحی شده‌اند تا هیجانات را احساس کنند. وقتی این طراحی از کار می‌افتد ـ نخست به دست والدینی که از فرزندشان به‌لحاظ هیجانی غافل‌اند و سپس در بزرگسالی، به دست خودِ فرد ـ کل سیستم مختل می‌شود. تصور کنید بستنی را بدونِ شکر درست کنند، یا برخی از دستورات پایه را از برنامه‌ای کامپیوتری حذف کنند. وقتی هیجانات از روان انسان بیرون رانده می‌شوند، چنین اختلالی در روان انسان ایجاد می‌شود.

نکتهٔ مهمی که باید در نظر داشت این است که اگرچه نوجوانان خواهان آزادی‌اند اما آزادی بیش‌از اندازه برایشان خوب نیست. نوجوانان به والدی قوی نیاز دارند تا بتوانند در برابرش طغیان کنند. آن‌ها از طریق مخالفت با قوانین والد و پذیرفتن عواقب آن می‌آموزند که تصمیم‌های درست بگیرند و تکانه‌هایشان را مدیریت کنند.