کتاب درمان مبتنی بر شرم آگاهی

اگر کودکی به‌طور مکرر از تجربه عشق، پذیرش بدون قید و شرط و به قول وینیکات «به اندازه کافی خوب بودن» محروم شود، قطب‌نمای درونی‌اش قادر به جهت‌یابی اعتماد، تعلق و دوست داشته شدن نیست. قرار گرفتن در چنین وضعیتی منجر به تداوم حالت‌های شرم می‌شود که بر رشد شبکه‌های عصبی مغز اجتماعی کودک تاثیر می‌گذارد (شوور، ۲۰۱۹). این شبکه‌های عصبی با تنظیم هیجان و احساس امنیت مرتبط هستند. در این حالت شبکه‌های عصبی مرتبط با بی‌اعتمادی فعال می‌شوند در حالی که آن‌دسته از شبکه‌های عصبی که مرتبط با تجربه درونی احساس امنیت و اعتماد هستند، ضعیف‌تر شده و در نهایت قطع می‌شوند. چنین وضعیتی درست همانند شاخه‌های درختی است که یک باغبان آن‌ها را قطع می‌کند و اتصال‌شان به منبع اصلی از دست می‌رود.