کتاب پنج دقیقه شادی بخش

ضرب‌المثلی قدیمی می‌گوید: «از هر دست بدهی از همان دست پس می‌گیری.» اگر بخواهی به تو محبت کنند، نخست باید محبت کنی. خوشحال کردن دیگران شیوه‌ای جادویی برای خوشحال شدن خود شما است. پنج دقیقه وقت بگذارید و به تعریف و تمجید کسی که دوستش دارید بپردازید. نام او را بالای کاغذی که در اختیار دارید بنویسید و به شکل زیر به تعریف و تمجید او بپردازید: «تو زیباترین لبخند را داری. همهٔ اتاق را روشن می‌کند.» «تو یکی از آدم‌های سخاوتمندی هستی که می‌شناسم.» «تو بلدی چه کار کنی که آدم‌های دیگر احساس کنند دوستشان داری و برای تو عزیز هستند.» «تو نگاه بسیار مثبتی به زندگی داری و من واقعاً دوست دارم کنارت باشم.» «دوستی تو یک دنیا برای من ارزش دارد.» «ممنون که بخشی از شادی زندگی من هستی.» می‌توانید مطالب بالا را برای کسی که دوستش دارید بفرستید و یا پیش خود نگه دارید. حرکتی محبت‌آمیز می‌تواند نقطه مقابل اندوهی خودخواهانه باشد.

«مراقبه» فعالیتی است که به توجه شما سمت و سو می‌دهد. در نتیجه هشیارتر و فهیم‌تر و عاقل‌تر می‌شوید. مراقبه چیزی به مراتب فراتر از آرامشی ساده است. برخی از شیوه‌های مراقبه با ظرافت زیادی روی توجه شما به ویژگی یا موضوعی ساده تأکید دارند. تمرین‌های دیگر مراقبه بر گسترش روشن‌تر و ژرف‌تر آگاهی از چیزهایی که رخ می‌دهند تمرکز دارند. تمرین‌هایی که در این کتاب وجود دارند هر دو شیوه را شامل می‌شوند. این شیوه‌ها آگاهی و دقت ما را در احساس راحتی و آرامش بیشتر، فهم زیادتر، و گسترش ویژگی‌های مطلوبی مانند مهربانی، دلسوزی، و شادی افزایش می‌دهند. «تصویرپردازی» فرایند اندیشه است که حواس بینایی، شنوایی، بویایی، چشایی، و حس حرکت و وضعیت را شامل می‌شود و آن‌ها را به کار می‌برد. از تصور خود برای آسان‌سازی ارتباط بین ادراک، احساس، و تغییر جسمی بهره می‌برید. تصویرپردازی یکی از قدیمی‌ترین منابع درمان در جهان است. «کار کردن با تمام وجود» اصل و اساس همهٔ حرکت‌هاست. در این کتاب توصیه‌هایی برای انجام روزانهٔ کارها وجود دارد که کمی متفاوت هستند ـ چیزهایی مانند حضور داشتن و دقت داشتن بیشتر، ارتباط کامل‌تر با کارهایی که در حال حاضر آن‌ها را انجام می‌دهید

همهٔ آدم‌ها به مخمصه افتادن، تن دادن به شغلی که از آن بیزار هستند، گرفتار شدن در رابطه‌ای ناسالم، و تا خرخره بدهکار بودن را تجربه کرده‌اند. گاهی پیش می‌آید دچار مخمصه‌ای شده‌اید که رهایی از آن غیرممکن است. پنج دقیقه وقت بگذارید و به شیوه‌هایی فکر کنید که نگذارد تحت فشار قرار بگیرید و به مخمصه بیفتید. حتی اگر راه‌حلی موقتی به نظرتان نمی‌رسد، شکیبایی خود را حفظ کنید و فکر کنید دور و برتان گزینه‌های دیگری وجود دارد که اگر به آن‌ها روی خوش نشان دهید می‌توانند به عنوان جایگزین به کار روند. چشم‌اندازی را در نظر بگیرید که در برنامه‌های گوناگون ممکن است باعث شادمانی شما شود. از خودتان بپرسید: «چرا فکر می‌کنم دچار مخمصه شده‌ام و به دام افتاده‌ام؟» «آیا برای خوشبخت بودن واقعاً به این چیزها نیاز دارم؟» «آیا می‌توانم از راه‌های دیگری به خشنودی برسم و چنین فرصتی خواهم داشت؟» «برای رسیدن به رضایت خاطری که به آن نیاز دارم به چه تغییرات کوچکی باید دست بزنم؟»

وقتی افکار خود را به شکل مثبتی در بیاورید، حوصله‌تان سر جایش می‌آید. لبخند که به چهره داشته باشید جایی برای کسالت و عصبانیت و اندوه باقی نمی‌ماند. بگذارید خنده حال و هوای شما را عوض کند. کی گفته باید تمام روز کسل و جدی باشید؟

راه عبور شما به لحظهٔ اکنون «حدود یک دقیقه با دقت تنفس کنید.»