کتاب الکس

«بی‌خیال. نمی‌تونی دقیقاً از زنده‌ها دوری کنی؛ آینده‌ای نداره. اگه بخوای این کار رو بکنی، بهتره مسئول کفن‌ودفن بشی.»

عشق قسمت فاجعه‌بار زندگی‌اش است. امیدوار ماند، صبر کرد و بالاخره تسلیم شد.

همین‌طور که زندگی‌مون رو می‌کنیم، باید خیلی مواظب باشیم؛ آخرالزمان یه فاجعهٔ آنی نیست ـ ممکنه دقیقاً همین‌جوری شروع بشه.

دخترهای جوان و قاتل‌های زنجیره‌ای موجودات نازک‌دلی‌اند.

آدم سال‌ها با یک نفر کار می‌کند، ولی بعد می‌فهمد شناخت زیادی از او ندارد. باید حادثه‌ای، مصیبتی، بیماری‌ای، مرگی رخ دهد تا متوجه شوی چه مقدار از شناختی که از آن فرد داری صرفاً اطلاعاتی تصادفی‌اند

درست همان لحظه که امیدت را از دست داده‌ای، نشانه‌ای می‌آید که ممکن است نجاتت دهد.

او هم مثل همهٔ مردهایی که به خود غره‌اند، هر چیزی را که به شانس و شرایط بدهکار است، به توانایی‌های خودش نسبت می‌دهد.

سنش کمی برای چنین افکاری بالا رفته، اما آدم هیچ وقت کارش با والدینش تمام نمی‌شود

«نمی‌دونیم این دختر کیه. فقط می‌دونیم اگه مرد باشی، بهتره سر راهش قرار نگیری.»

درست همان لحظه که امیدت را از دست داده‌ای، نشانه‌ای می‌آید که ممکن است نجاتت دهد.

آدم هیچ وقت کارش با والدینش تمام نمی‌شود