«کفشدوزک» از داستان‌های بلند نویسنده به‌نام انگلیسی، دی. اچ. لارنس است که اولین‌بار آن را در سال ۱۹۲۳ به‌همراه دو داستان بلند دیگر به نام‌های «عروسک جناب سروان» و «روباه» در یک مجموعه منتشر کرد.

دیوید هربرت لارنس معروف به دی. اچ. لارنس، نویسنده، شاعر، نقاش، مقاله‌نویس بریتانیایی و یکی از معتبرترین چهره‌های ادبیات زبان انگلیسی بود. لارنس در ۱۸۸۵ درخانواده فقیری دیده به جهان گشود. وی پس از مدتی آموزگاری به سال ۱۹۱۱، نخستین داستان خود را به نام طاووس سفید نوشت. پس از آن، او در سال ۱۹۱۹ به اروپا و استرالیا و آمریکا سفر کرد و در این مدت داستان‌های بسیاری منتشر کرد.

لیدی دافنه منتظر همسر زیبا و مهربان خود است تا از جنگ بازگردد اما در همین حال به دیدن اسرای دشمن می‌رود، کنتِ آشنای قدیمی را می‌بیند و احساس عشقی رعب‌انگیز او را دربرمی‌گیرد. کنت مغرور و بی‌اعنتا است و همسر دافنه مهربان و عاشق؛ اما باز هم کفه ترازوی عشق دافنه به سمت کنت سنگین می‌شود...

بخش کوتاهی از کتاب که لیدی دافنه را به زیبایی توصیف کرده‌است:

لیدی دافنه زن قدبلندی بود و فقط بیست‌وپنج سال داشت. وقتی جنگ شروع شد، یکی از زیباترین دختران شهر بود و پدرش آرزو داشت جشن عروسی بزرگی برایش ترتیب بدهد. در حقیقت، با شهرت منهای پول ازدواج کرده بود و حالا درد، رنج و عشقی نافرجام درمانده‌اش کرده بودند. شوهرش در شرق گم بود و کودکش مرده به‌دنیا آمد. دو برادر محبوبش که آن‌همه دوست‌شان داشت جان دادند و خودش هم همیشه‌ی خدا بیمار بود.

قدوقامت بلند و زیبایش را از پدرش به ارث برده بود و شانه‌هایش هنوز استوار بودند. اما گردن سفیدش، چه‌قدر لاغر بود! لباس سیاه ساده‌ای پوشیده بود که حاشیه‌ی پشمین رنگینی بالاش داشت و در کمربند رنگ‌ورورفته‌ای فرورفته بود.

جز این، زینت دیگری نداشت. صورت زیبایش ترکیبی از سفیدی خوش‌رنگ و گونه‌های صورتی بود. موهایش نرم و انبوه بودند و مانند مژگانش طلایی‌رنگ. آن‌قدر هوای موهایش را داشت که مانند گل‌های گلخانه مصنوعی و بی‌روح به‌نظر می‌رسیدند. اما افسوس که زیبایی‌اش مانند وصله‌ای ناجور بود. سل ریوی آزارش می‌داد و زیاده لاغر بود. از همه‌ی اجزای بدنش، چشمانش از غم بیشتری حکایت می‌کردند.

بریده‌هایی از کتاب کفشدوزک