کتاب نگرانم ازم دلخور باشی

تا زمانی که حواسمان به قضاوت و نگاه دیگران معطوف است، نمی‌توانیم به درون خود توجه کنیم و کار واقعی را آغاز کنیم.

راه‌های زیادی برای گفتن «به یادتم» وجود دارد و به همان اندازه، فرصت برای احساس فراموش شدن

بنابراین خشنودسازی افراطی یعنی حرکت ناخودآگاه به‌سمت موقعیت‌ها و روابط تهدیدآمیز، به‌جای فاصله گرفتن از آن‌ها.

مهرطلبی رفتاری است که وقتی می‌ترسیم کسی را ناراحت کنیم، احساس ناامنی داریم یا فکر می‌کنیم خطایی کرده‌ایم، سراغش می‌رویم.

دربارهٔ رها کردن این باور که باید خودمان را نادیده بگیریم تا دیگران راحت باشند.

وقتی دست از تمرکز بر قضاوت دیگران برمی‌داریم، دوباره خودمان را پیدا می‌کنیم.

اگر با خودمان ارتباط معناداری نداشته باشیم، نمی‌توانیم با دیگران ارتباط عمیق برقرار

خوب بودن یعنی کاری انجام بدهیم تا خوب به نظر برسیمیعنی رفتاری برای خوب دیده شدن؛ اما شفقت یعنی رفتاری که از درون ما برمی‌آید، چون به ما حس خوبی می‌دهد.

وقتی قبل از انجام رفتارهای عادت‌شده مکث کنیم، می‌توانیم انگیزهٔ واقعی پشت کارهایمان را ببینیم و در تلهٔ خشنودسازی نیفتیم.

بهبود و شفای روحی چیزی نیست که بتوان آن را مثل یک مورد در چک‌لیست علامت زد و تمام کرد، بلکه فرایندی ناراحت‌کننده و پر از آشفتگی است که باید به درون خود نگاه کنیم.

بدن هرچیز کوچکی را تهدید تلقی می‌کند. این گوش‌به‌زنگی به روابط هم کشیده می‌شود: لحظه‌به‌لحظه حالات هیجانی دیگران را می‌سنجیم تا حدس بزنیم چه احساسی دارند و خودمان را مطابق آن تغییر می‌دهیم.