کتاب مجموعه پادشاه شبان (کتاب دوم، دو تاج پیچیده)

همیشه از سر ضرورت دروغ می‌گفت، نه از سر علاقه به این کار. این یکی از نقاب‌های بسیاری بود که بر چهره داشت؛ و آن‌قدر نقاب را به چهره زد که حتی وقتی باید آن را برمی‌داشت، دیگر نمی‌دانست چگونه. پس فقط بیشتر به تاریکی گریخت.

تمام چیزی که از زمان می‌دانست این بود که همیشه درحال از دست دادنش است.

من از کینه‌هام برای ادامهٔ زندگی انگیزه می‌گیرم.

درد کشیدن نشونهٔ ضعیف بودن نیست، ریون.

«من پادشاهت می‌شم؛ اما همیشه خدمتکارتم و هیچ‌وقت زندانبانت نمی‌شم.»

از دل گم‌گشتی می‌شود به نوع عجیبی از یافتن رسید.

حقیقت می‌تونه پیچونده بشه، خم بشه، ریون یو. همهٔ ما باید باهاش خم بشیم. اگه این‌کارو انجام ندیم، خُب…» چشمان زردش شعله‌ور شد. «اون‌وقت می‌شکنیم.

زندگی انسان کوتاهه. شما موجودات سرسخت و تسلیم‌ناپذیر نیستین، پروانه‌این. ظریف، مُردنی. بی‌اهمیت.

جادو قدیمی‌ترین تناقضیه که وجود داره. هر چی بیشتر بهت قدرت بده، ضعیف‌تر می‌شی.

شاید برخی چیزها حتی با جادو هم قابل پاک شدن نبودند.

تقدیم به تمام کسانی که احساس کرده‌اند در جنگل زندگی گم شده‌اند. از دل گم‌گشتی می‌شود به نوع عجیبی از یافتن رسید.

چون هیچ‌کس توی استون خوشحال نیست. تظاهر می‌کنن یا نوشیدنی می‌خورن؛ ولی نشونه‌های تظاهر وجود داره... ولی تو نه. تو... به طرز دردناکی واقعی بودی.

"جادو درحرکته، مثل آب دریا درون موج. حس می‌کنم روح همون ماهه که به موج فرمان می‌ده. ما رو به سمتش می‌کشه؛ ولی رهامون می‌کنه، اون نه خوبه و نه بد، اون جادوئه، توازنه... جاودانه‌ست."

نمیر. نمی‌میرم. چون اگه بمیری و هیچ‌وقت زمانی که به هم بدهکاریم رو جبران نکنیم، ازت متنفر می‌شم