کتاب سپر گنجشک ها (کتاب اول)

«همهٔ هیولاها از خدایان زاده نمی‌شن، ملکهٔ من. بعضی از ما ساخته شدیم.»

بالش را روی گوش‌هایم تا کردم و برای لحظه‌ای سعادتمند در سکوت فرورفتم؛ اما عذاب وجدان هم خودش غرشی دیگر بود.

آیا از اینکه نامش را به من گفته بود پشیمان بود؟ خُب، به درک. من که از گفتنش خوشم می‌آمد.

«انتخاب با خودته، گنجشک من.»

چرا به من امید داد و بعد آن را ازم گرفت؟

عشق راه خودش را برای ساختنمان داشت؛ و برای به زیر کشیدنمان.

آیا از این وضعیت خوشحال بودم؟ نه؛ اما اگر هیچ‌چیز دیگری نبود، شاید می‌توانستم در این سفر لذتی پیدا کنم.

هیچ‌کس به من ایمان نداشت. هیچ‌کس باور نداشت که توانایی انجام کاری را داشته باشم.