کتاب دوست مرحوم من

بعضی‌ها هستند که غیبت‌شان دلیل خوبی برای شادی و حتی سرمستی است.

و من احساس می‌کردم باید چیز جدیدی آغاز شود. اما چه چیزی؟ زندگی تازه؟ احساسات تازه؟ هیچ تصوری نداشتم. اما توهمات تازه شانس بیش‌تری از هر چیز تازه‌ی دیگری داشتند.

جهان از هوس ساخته شده است و یکی از مهم‌ترین هوس‌ها هوس تسلیم شدن است که من کاملاً می‌دانم چطور به وجود می‌آید: از زن آغاز می‌شود.

«آرزوی خوب ارزش تکرار رو داره.»

پول‌ها کثیف بودند، اما مگر می‌شود پول کثیف نباشد؟ مگر این‌که همان لحظه داغِ داغ از چاپ‌خانه بیرون آمده باشد. تقدیر پول این است که دست به دست میان ولگردها و آدمکش‌ها و بچه‌بازها و کلاه‌بردارها و رشوه‌بگیرها بگردد.

مرده‌ها که مرده‌ن، پس باید یه فکری به حال زنده‌ها کرد،

پول‌ها کثیف بودند، اما مگر می‌شود پول کثیف نباشد؟ مگر اینکه همان لحظه داغِ داغ از چاپخانه بیرون آمده باشد. تقدیر پول این است که دست به دست میان ولگردها و آدمکش‌ها و بچه‌بازها و کلاه‌بردارها و رشوه‌بگیرها بگردد.

حالا که دو و نیم روز از زندگی‌ام مانده بود، این پرسش به جانم افتاده بود که چند صباح قابل‌محاسبه‌ی عمر را چطور بگذرانم و ثانیه‌هایم را بالانس کنم، نه حتی دقیقه‌ها و ساعاتم را.

بعضی‌ها هستند که غیبتشان دلیل خوبی برای شادی و حتی سرمستی است.

برف در هوا می‌چرخید و حس تنهایی‌ام بی‌اندازه سریع روی هم انبار می‌شد، خیلی سریع‌تر از سکه‌هایی که در قلک کوچکی می‌انداختم‌شان که پدرم بهم داده بود، وقتی بچه بودم.

چرا که اگر زندگی چیزی جز تنهایی نباشد، چه تسکینی ارزان‌تر و مطمئن‌تر از تخیل؟

یکی دو روزی به آینده‌ام فکر خواهم کرد. در این میان بر گذشته‌ام سوگواری می‌کنم.

ایدهٔ پایانی مؤثر بر زندگی بی‌معنی‌ام چقدر شورانگیز بود. یکی از جنبه‌های دل‌نشین قتل‌های رازآمیز این است که بارها و بارها در مطبوعات و کتاب‌ها به آن اشاره می‌شود، آن هم با نام‌ها و جزئیات فراوان، و از این طریق شانس زیادی را برای باقی ماندن در حافظهٔ عامه در اختیار قرار می‌دهد.

بعضی‌ها هستند که غیبتشان دلیل خوبی برای شادی و حتی سرمستی است.

بهشت خدا هم اگر پاییز باشد، دیگر کم‌وکسری ندارد.

پرسه زدن انرژی زیادی نمی‌خواهد، فقط کافی است که آدم بگذارد افکارش هم پرسه بزند.

دیگر نمی‌خواستم بمیرم: زندگی‌ام، اگر چه فقط خودم شاهدش بودم، اندکی معنا پیدا کرده بود. آزادی عمل داشتم و سِیر زندگی انتخابی‌ام در هفتهٔ گذشته یا دوران گذشته‌تر دیگر به کارم نمی‌آمد. می‌خواستم به زندگی ادامه بدهم.

ما با هم خوب تا می‌کردیم، و هیچ پیوندی مستحکم‌تر از گذشتهٔ مشترک نیست، حالا چه در زندان گذشته باشد چه در مدرسه.

بعضی‌ها هستند که غیبتشان دلیل خوبی برای شادی و حتی سرمستی است. و اگر زنتان یکی از این آدم‌ها باشد، بدا به حالتان.

اگر زندگی چیزی جز تنهایی نباشد، چه تسکینی ارزان‌تر و مطمئن‌تر از تخیل؟

غالباً این تنهایی‌است که مرد درموردش فکر می‌کند، تنهایی و کسانی که می‌توانند نجاتش دهند، از تنهایی خلاصش کنند اما نکرده‌اند.

هیچ پیوندی مستحکم‌تر از گذشتهٔ مشترک نیست، حالا چه در زندان گذشته باشد چه در مدرسه

لذت بردن از چیزی که به کار هیچ احدی نمی‌آید، دیگر به عادت تبدیل شده بود، و همین دقیقاً آن چیزی بود که دلم می‌خواست انجام دهم

زمان خوشی به پایان رسیده بود. در آپارتمان یک اتاقهٔ ما جایی برای فرار و خلاصی نبود.

بعضی‌ها هستند که غیبتشان دلیل خوبی برای شادی و حتی سرمستی است. و اگر زنتان یکی از این آدم‌ها باشد، بدا به حالتان.

خسته بودم و با خودم گفتم که وقت خواب است، آن هم با لالایی باران.

عشق ما شور و شوقی به ته رسیده بود و هیچ‌کدام از ما هم نمی‌خواست این واقعیت را فراموش کند.

چایی کنار پنجره، منظرهٔ مه: درست مثل تصویر آسایشگاهی تجملی برای بیماران درمان‌ناپذیر در اسکاندیناوی...

امسال برف خواهد آمد و «منی» نیست که تماشایش کند.

یکی دو روزی به آینده‌ام فکر خواهم کرد. در این میان بر گذشته‌ام سوگواری می‌کنم.