بریده‌هایی از کتاب نقطه شبنم

شاید آدم باید توی مردن هم شانس می‌آورد.

زندگی توی این نقطه‌ از جغرافیای زمین، قابلیت این را داشت که اجازهٔ رویاپردازی را هم از آدم‌ها بگیرد

کاش آدم که می‌مرد، خدا چوب جادویش را تکان می‌داد و تمام خاطراتش را از توی ذهن عزیزانش پاک می‌کرد تا از غصه‌ دق نکنند.

درک‌کردن بعضی از آدم‌ها به یک مغز دیوانه نیاز داشت! آدم‌هایی که اگر نبودند، بت‌ها زودتر می‌شکستند و توی توهم خدایی‌شان غرق نمی‌شدند.