بریده‌هایی از کتاب دور دنیا با زیرشلواری

یکی از بهترین کشورهایی است که هر گردشگر آرزوی دیدار حداقل یک‌بارش را دارد. کره شمالی تنها کشوری است که به محض این‌که وارد مرزهای آن بشوید ممکن است در سریع ترین زمان داخل یک گونی مخصوص، بازدید کاملاً رایگانی از سیستم و نظام سیاسی و امنیتی آن داشته باشید.

اگرچه شاید کره شمالی از دور کشوری بی‌رنگ و بی‌روح و کسل‌کننده به نظر بیاید، ولی با وارد شدن به آن متوجه می‌شوید که همه آنچه در مورد آن فکر می‌کردید اشتباه است. در واقع این کشور خیلی بی‌روح‌تر و کسل‌کننده‌تر از آنی است که شما بتوانید فکرش را بکنید. لطفاً الکی تلاش نکنید.

می‌دانید اگر ایرانی‌ها این همه جنس کره‌ای نخریده بودند، کره جنوبی الان کجا بود؟ ما می‌دانیم. همین جایی که الان هست

وقتی می‌گویند کلسترول گوشت جیرجیرک صفر است، ویتامین پای ملخ بالاست، سوسک سرشار از املاح و مواد معدنی است، شما قبول کنید. کلاً چینی‌ها معتقدند هر چیزی روی زمین غیر از ماشین، هر چیزی روی دریا بجز کشتی، و هر چیزی روی هوا غیر از هواپیما خوردنی است. گفتیم که مواظب خودتان باشید.

ما ایرانی‌ها و علی‌الخصوص ما تهرانی‌ها تمام سال را کار می‌کنیم که یک هفته تابستان برویم شمال و توی ترافیک جاده چالوس بمانیم و فکر کنیم که خوش گذرانیده‌ایم. ولی کره‌ای‌ها اینطوری نیستند. آنها هیچ وقت در ترافیک جاده چالوس نمی‌مانند چون اصلاً به سفر نمی‌روند. «اون» گفته اولاً کره‌ای‌های ما همه‌شان بچه شمالند، از کجا بروند کجا؟ ثانیاً توی ترافیک خسته می‌شوند.

البته انگلیس فقط لندن نیست. بیرمنگام و لستر و منچستر هم هستند. اینهایی هم که شنیدید نه اسم تیم‌های فوتبال انگلستان که واقعاً اسم شهرهای این کشورند. راستی تا یادم نرفته بگویم که اختراع بازی فوتبال را به انگلیسی‌ها نسبت می‌دهند که با توجه به شعار همیشگی آنها «اختلاف بینداز و حکومت کن» احتمالاً پر بیراه هم نیست. فقط یک انگلیسی می‌تواند با چرچیل‌بازی خاص خود ورزشی را اختراع کند که هفت میلیارد آدم را به جان هم بیندازد و باز هم کم باشد.

وقتی یکی از شهروندان چک از جایی برمی‌گردد چی صدایش می‌کنند؟ چک برگشتی. خنده نداشت؟ نداشت که نداشت. برای درک مفهوم میزان بامزگی اروپایی‌ها، مخصوصاً این روشنفکران پراگ‌زده، چاره دیگری نداشتم.