بریده‌هایی از کتاب پاسخ به پرسش‌های دینی زرتشتیان

در گاتاها هات ۴۳ بند ۱ می‌خوانیم که می‌فرماید: خوشبختی از آنِ کسی است که در پی خوشبختی دیگران باشد،

برای ما زرتشتیان هم بسیاری از چیزها مقدس است، آب و باد (هوا) و خاک و آتش مقدس است،

هر کس که انسان باشد و اندیشه و گفتار و کردارش نیک باشد و در راه راست و درست گام بردارد و در پیشرفت جهان کمک نماید و...، خلاصه هرکس خداخواه و خداجو باشد و با اخلاق انسانی زندگی کند، ولو زرتشتی هم نباشد، مزده یسنی (مزاپرست) زرتشتی به‌حساب می‌آید.

به‌راستی برخی مردم به‌اندازه‌ای خدا را کوچک و ناتوان می‌پندارند که فکر می‌کنند، خداوند، خود نمی‌تواند حق خود را بگیرد و ما انسان‌ها بایستی حق خدا، را از دیگر مردمان جهان بگیریم.!

اوستا، یک کتاب نیست که ما آن را بتوانیم به فرد بخصوصی نسبت دهیم و از بخش‌های مختلفی درست شده، از کتاب آسمانی گاتاها که متعلق به خود پیامبر است، تا قسمت‌های دیگری که توسط موبدان و بزرگان دین درگذر تاریخ نوشته شده و مورد پذیرش زرتشتیان قرار گرفته است، تشکیل گردیده و هر بخش از آن به زمان ویژه‌ای تعلق دارد که به‌وسیله زبان و خصوصیات مخصوص به خودش، زمان نوشته شدن آن توسط اوستاشناسان کاملاً مشخص می‌شود.

از دیدگاه گاتاها و اشوزرتشت و اوستا، ما نخست انسان هستیم، دوم ایرانی، و سوم زرتشتی، ما به دنیا نیامده‌ایم که زرتشتی بشویم، بلکه زرتشتی شده‌ایم که آدم بشویم و به انسان‌ها و اصول انسانیت احترام بگذاریم، برای همین هم درگذر تاریخ، زرتشتیان در هیچ زمانی دین خود را بر کسی تحمیل نکرده و تنها از دین و باورهای خود در برابر دشمنان دفاع کرده‌اند.