کتاب این‌ ملکه ‌قلعه ای‌ نمی خواهد

دیدن تاریکی آغاز دیدن نور است. اما دیدن آن با چشم دل، یعنی تو دیگر تاریکی را دشمن نمی دانی ... بلکه آن را آغوشی می‌دانی برای تولد نوری ژرف تر، و این هنر عشق است. فقط عشق است که در دل شب ستاره می‌کارد.

تاریکی‌های درون بسیارند اما هیچ نوری ‌، بی عبور از آن‌ها نمی درخشد. و جز با پذیرش و غلبه بر آن‌ها نمی توان به گنج ناب رهایی رسید.

دیگه نای جنگیدن نداشت. نه با خودش، نه با زندگی، نه حتی با بادهایی که هربار، گوشه‌ای از دلش را به بازی میگرفتند.

(برای دیدن عشق، باید چشم ببندی؛ و برای لمس نور، باید از سایه عبور کنی.)

من یک انسانم که در تمام طول زندگی‌ام خواستم بر هجوم غرایز چیره شوم ولی افسوس که زمین نفس چون آینه پر از صیقل و راز است. سر خوردم در مسیرهایی که گمان می‌کردم عبور از آن حتی با چشم بسته هم آسان است.