بریده‌هایی از کتاب ده نکته ای که آرزو می کنم درباره سلامت روان فرزندانتان بدانید

اگر کودک خودش می‌خوابد به این معنی نیست که یاد گرفته خودش را آرام کند. کودکی در سال‌های دبستان ممکن است همچنان کج‌خلقی کند و نوجوانی هنوز در مرحلهٔ دل‌بستگی گیر کرده باشد. این خطر در کمین همهٔ کودکانی است که باتوجه‌به «سنشان» با آن‌ها برخورد می‌شود و نه «مشکلی» که به‌خاطر آن به کمک نیاز دارند. وقتی انتظار داریم کودکان فقط به‌دلیل رسیدن به سنی مشخص، همه‌چیز را بلد باشند، آن‌ها را به‌سوی شکست سوق می‌دهیم

روزبه‌روز دسترسی به متخصصان دشوارتر می‌شود، زیرا به‌دلیل مشکلات روزافزون کودکان و کمبود منابع خدماتی در سراسر جهان، تعداد افرادی که در لیست انتظار هستند، افزایش یافته است. این واقعیت تلخ برای افرادی که از یافتن کمک ناامید شده‌اند، رنج بزرگی است و همین امر غالباً چالش‌های تربیتی کودکان تحت مراقبت ما را بیشتر می‌کند. شناسایی و رسیدگی زودهنگام به مشکلات سلامت روان فرصتی عالی برای بهبود آن‌هاست، بااین‌حال بسیاری از خانواده‌ها سال‌ها برای ملاقات با متخصصی باتجربه در انتظار می‌مانند

این تصور رایج و نادرستی است که فقط پدر و مادرهایی که برای اولین بار بچه‌دار شده‌اند، دچار مشکل می‌شوند. بسیاری از والدین ازطریق فرزند اول خود تجربه‌ها و دانش ارزشمندی در خصوص تربیت کودک کسب می‌کنند، اما هر نوزادی خلق‌وخوی منحصربه‌فرد خود را دارد. در همان چند ماه اول، پس از تولد، این تفاوت‌های خلقی منجر به تغییرات قابل‌توجهی در رفتار و نیازها بین فرزندان خانواده می‌شود.

خلق‌وخوی کودک در واقع معیاری برای سنجش واکنش او به محیط خود است. پژوهش‌ها نشان داده‌اند که گرچه خلق‌وخو از همان اوایل عمر تا حد زیادی ثابت است، اما شناخت آن می‌تواند ما را در حمایت بهتر از هر کودک یاری کند. [۷] محققان دریافته‌اند اکثر کودکان خلق‌وخوی نسبتاً سازگاری دارند. [۸] آن‌ها نسبت به محیط‌ها و تجربه‌های جدید انعطاف‌پذیرند، احساساتشان قابل‌پیش‌بینی است و به‌راحتی تسکین می‌یابند

در سه سال اول زندگی، مغز انسان دورهٔ رشدی عظیمی را پشت سر می‌گذارد. درست مانند باغی در فصل بهار، نه‌تنها شاهد وقوع دورهٔ زیبای شکوفایی هستیم، بلکه درگیر کار نیز می‌شویم؛ باید دستان خود را خاکی کنیم و بخشی از روند این شکوفایی شویم. در سال‌های ابتدایی زندگی، مسیرهای عصبی مغز درحال‌رشد ما، مانند شاخه‌های درخت انگور به‌سرعت رشد می‌کنند. محرک‌هایی مانند صداها، لمس‌کردن، مناظر و بوها این مسیرهای رشد را هدایت می‌کنند

در سه سال اول زندگی، مغز انسان دورهٔ رشدی عظیمی را پشت سر می‌گذارد. درست مانند باغی در فصل بهار، نه‌تنها شاهد وقوع دورهٔ زیبای شکوفایی هستیم، بلکه درگیر کار نیز می‌شویم؛ باید دستان خود را خاکی کنیم و بخشی از روند این شکوفایی شویم. در سال‌های ابتدایی زندگی، مسیرهای عصبی مغز درحال‌رشد ما، مانند شاخه‌های درخت انگور به‌سرعت رشد می‌کنند. محرک‌هایی مانند صداها، لمس‌کردن، مناظر و بوها این مسیرهای رشد را هدایت می‌کنند. همین محرک یا فقدان آن، تعیین می‌کند چه چیزی در اولویت قرار گیرد و چه چیزی هرس شود. در مرحلهٔ اولیهٔ رشد مغز، ایجاد محیطی محرک و حمایتی برای رشد غنی و سالم مغز حیاتی است. درست مانند کار باغبانی است، فقط باید بدانیم چگونه این کار را به‌خوبی انجام دهیم.