کتاب خوشه چینی ها، داستان هایی از داس مرگ

شب‌زنده‌داری. اصطلاحی که همیشه به نظرم جالب بود... آیا آن را برای اشاره‌ای کنایه‌آمیز به نقطهٔ مقابل خواب ابدی به کار می‌بردند یا برای اشاره به زنده نگه داشتن یاد هر فرد و آنچه همچون رد امواج، پس از مرگ از او به جا می‌ماند؟

«از مرگ نهراسید، مگر مرگ همان عدم نیست که در آغاز از آن سر برآوردیم؟»

ترس از مرگ از خود مرگ بدتر است.

«منظره‌ها آدم رو محبوب نمی‌کنن، احترام هم نمی‌آرن.»