دوره دورهٔ کشتار بود. جنگ همچون سیلابی طویل جنون انبوهش را در پیچوخم احساسات مردم، در تکتک شکافهای بدنشان، در جنگلها، خیابانها و تا قلب آسمان به جریان میانداخت.
مسلم عباسپور
۱۴
باید که انسان
بارِ رنج بر دوش کشد،
و جامِ اندوه سر کشد،
و بیاموزد
و از یاد ببرد،
و بازگردد
به درهٔ ظلمت، زادگاهِ خویش،
تا از سر گیرد
کارِ بیفرجام را.
jamegrak
۳
با آنهمه جنگی که در جهان وجود داشت، قرار بود چند انسان جانشان را از دست بدهند؟ و چند انسان دیگر لازم بود تا گودالهایی بکنند و دفنشان کنند؟ به نظرم آمد همان قبر واحدی که کنده بودیم تا ابد در سراسر جهان گسترش پیدا خواهد کرد.
jamegrak
۳
آدمهایی که هنوز کامل بزرگ نشدهاند، اما در آستانهٔ بزرگسالیاند، آدمشدنی نیستند.
zar
۳
به قبرهای سادهای فکر میکردم که از آن نقاط در فواصلی برابر، تا بینهایت گسترش پیدا میکرد، جسدهای بیشماری که باید از شرشان خلاص میشدیم. با آنهمه جنگی که در جهان وجود داشت، قرار بود چند انسان جانشان را از دست بدهند؟ و چند انسان دیگر لازم بود تا گودالهایی بکنند و دفنشان کنند؟ به نظرم آمد همان قبر واحدی که کنده بودیم تا ابد در سراسر جهان گسترش پیدا خواهد کرد.
نارنج و ترنج
۰
سرباز فراری با صدایی داغ و تبآلود و انگار که مشغول نیایش باشد گفت: «باید یه مدت کوتاه قایم بشم تا جنگ تموم بشه. کشور که تسلیم شد، دیگه واسهٔ خودم آزادم.»
گفتم: «الانم آزادی، نیستی؟ توی این روستا هر کاری عشقت بکشه میتونی انجام بدی؛ هرجا بخوای میتونی بخوابی و کسی دستگیرت نمیکنه. واقعاً آزادی، نیستی؟»
سرباز گفت: «من و تو هیچکدوممون آزاد نیستیم، فقط از بقیه جدا افتادیم.»
Aiden
۰
«کاری جز کشتن همدیگه ندارن.
Aiden
۰
«میترسم.»
با اخموتخم گفتم: «همه میترسن. میترسیم، ولی کاری از دستمون برنمیآد، درست نمیگم؟ چون راه فراری برامون نذاشتن.»
Aiden
۰
داخل روستا، رهاشدهها و مردههای دفننشده یا خوابشان برده بود و یا از بیخوابی رنج میکشیدند، اما بیرون روستا، همهٔ آن جماعت بدسرشت بیاستثنا در خواب ناز بودند.
Aiden
۰
برادرم با چشمهای پر از اشک پرسید: «چرا؟ چرا میخوان با تیر بزننمون؟» صدایش بهطرز بچگانهای میلرزید. «کلکمون رو بکنن...؟»
یکی دیگر از بچههای گروه، که اضطراب برادرم احساساتیاش کرده بود، گریان گفت: «ما حتی دشمنشون هم نیستیم. ما که دشمنشون نیستیم.»
Aiden
۰
داخل روستا، رهاشدهها و مردههای دفننشده یا خوابشان برده بود و یا از بیخوابی رنج میکشیدند، اما بیرون روستا، همهٔ آن جماعت بدسرشت بیاستثنا در خواب ناز بودند.