کتاب یک سفر درمانی

«وقتی خسته‌ایم، افکاری که مدت‌ها پیش به تصرف خود درآورده‌ایم به ما حمله‌ور می‌شوند.»

اگر همسرمان با درایت و انسانیت گفت دهانمان بوی بد می‌‌دهد یا کفش‌‌های‌مان به پلیورمان نمی‌‌آید، به‌‌جای اینکه طبق معمول واکنش نشان دهیم، به سمتش برگردیم، لبخندی مهربانانه بزنیم و در جواب از عبارتی استفاده کنیم که انسان‌‌های ناکامل در واکنش به افرادی که سعی دارند کمک کنند تا آن‌ها معایبشان را برطرف کنند، می‌‌گویند: متشکرم.

ما لیاقت عشق را داریم نه به این خاطر که کاملیم، بلکه به این دلیل که هیچ‌‌یک از ما نمی‌‌توانیم کامل باشیم.

پذیرش حقیقت زمان‌بر است

بی‌خبری از بسیاری از امور برای حفظ ایمان به زندگی.

بیمار بودن هنر است؛ همان‌طور که شهامت گوش‌‌ سپردن به پیام‌های نهفته در رنجی که می‌بریم هم هنر است.

باید ساعت یازده شب تا پنج صبح، مشعل آگاهی در دست، دهلیزهای ژرف ذهن را بکاویم و از خود بپرسیم: آن چه بود که نگاهش کردم ولی هرگز ندیدمش.

همیشه در پی آنیم که اطمینان حاصل کنیم گذشته نمی‌تواند باقی‌ماندهٔ عمر را نابود کند.