بریده‌هایی از کتاب چیزهایی که از نور پنهان می کنیم

«هیچ‌کس اولش خوب نیست. هیچ‌کس برای شروع رابطه استعداد ذاتی نداره. همه باید یاد بگیرن چطوری شرایطشون رو بهتر کنن. این شامل کلی تمرین، بخشش و آسیب‌پذیری می‌شه.»

اگر انتظاراتتان از آدم‌ها را کاهش دهید، به‌طورقطع بیشتر احساس آسودگی می‌کنید.

مسئول دوران کودکیت نیستی، ولی وقتی بزرگ شدی مسئول تمام کنش‌ها و واکنش‌هات خودتی.»

وقتی چیزی برای خندیدن وجود نداره باز هم بخند

«آسیب‌پذیری به معنی ضعف نیست. یعنی تو این‌قدر به قدرت خودت اعتماد داری که می‌دونی می‌تونی از پس درد کشیدن بربیای. در واقع خالص‌ترین نوع قدرتمندیه.»

«گاهی نیازی نیست زیاد نکات منفی و مثبت چیزی رو بسنجی، چون احساست بهت می‌گه جواب درست چیه.»

گاهی جسم آدم چیزهایی رو حس می‌کنه که هم قلب و هم عقل از فهمش عاجزن. این احساس حقیقت محضه. احساسات آدم هیچ‌وقت اشتباه نمی‌کنن

«تنها راهی که می‌تونی بفهمی این آدم برات مناسبه یا نه اینه که دقیقاً طوری باهاش رفتار کنی که انگار نیمهٔ گم‌شدهٔ توئه. اون‌وقت خودش تصمیم می‌گیره ارزشی رو که بهش دادی بپذیره یا نه. دیگه بستگی به خودت داره که بخوای بهش این فرصت رو بدی که تو روی توی زندگیش داشته باشه یا نه.»

«فقط کاش به‌جای فرورفتن توی تاریکی سعی می‌کردم در مسیر نور حرکت کنم. آدم خیلی راحت می‌تونه به زندگی توی تاریکی عادت کنه، ولی دیگه واقعاً اسمش زندگی نیست.»

«هیچ‌کس اولش خوب نیست. هیچ‌کس برای شروع رابطه استعداد ذاتی نداره. همه باید یاد بگیرن چطوری شرایطشون رو بهتر کنن. این شامل کلی تمرین، بخشش و آسیب‌پذیری می‌شه.»

شاید تاریکی ماهیتی پوچ داشت، اما نور قطعاً می‌توانست تو را بسوزاند.

«آسیب‌پذیری به معنی ضعف نیست. یعنی تو این‌قدر به قدرت خودت اعتماد داری که می‌دونی می‌تونی از پس درد کشیدن بربیای. در واقع خالص‌ترین نوع قدرتمندیه.»

دوست برای همچین موقعیت‌هاییه. حرف‌های امروز صبح نائومی دوباره داشت در ذهنم تکرار می‌شد. هیچ‌کس واقعاً در این دنیا تنها نبود. همیشه یک نفر وجود داشت که انسان در زمان نیاز به کمک به او مراجعه کند.

گاهی جسم آدم چیزهایی رو حس می‌کنه که هم قلب و هم عقل از فهمش عاجزن. این احساس حقیقت محضه. احساسات آدم هیچ‌وقت اشتباه نمی‌کنن

«گاهی نیازی نیست زیاد نکات منفی و مثبت چیزی رو بسنجی، چون احساست بهت می‌گه جواب درست چیه.»