بریده‌هایی از کتاب فرمول ثروت

«خوشبختی این نیست که آنچه را می‌خواهید، داشته باشید، بلکه این است که آنچه را دارید، بخواهید.»

متعددی نشان داده‌اند کار می‌تواند عمر و سلامتتان را افزایش دهد. آنچه شما را از پای درمی‌آورد، اضطراب است و بخش زیادی از این اضطراب ناشی از نداشتن امنیت اقتصادی است. کار بدون اضطراب دیگر یک نیاز نیست، بلکه تکامل پیدا می‌کند و هدف می‌شود.

اگر کسی به شما می‌گوید که به‌دنبال علاقه‌ات برو، به این معناست که از قبل ثروتمند بوده است.

اضطراب مالی مثل فشارخون بالاست، همیشه حضور دارد و آماده‌ است که مشکلی کوچک را بیماری‌ خطرناکی کند. این فقط استعاره نیست؛ فشارخون بچه‌هایی که در خانواده‌های کم‌درآمد بزرگ می‌شوند، بالاتر از بچه‌هایی است که در خانواده‌های ثروتمند زندگی می‌کنند.

امنیت اقتصادی فقط وسیله‌ای برای رسیدن به هدف است؛ یعنی داشتن زمان و منابع برای تمرکز بر روابط انسانی بدون اضطراب مالی.

ثروت = تمرکز + (رواقی‌گری × زمان × تنوع‌بخشی)

در جامعه‌ای که به‌درستی نگران افزایش نابرابری درآمد است، ثروت هر فردی ظاهراً مانند نتیجهٔ تقسیم ناعادلانهٔ پول در سیستمی دست‌کاری‌شده است.

پول جوهر درون خودکار شماست، اما داستان شما نیست. می‌تواند فصل‌های جدیدی بنویسد و بعضی فصل‌ها را پررنگ‌تر کند، اما روایت بر عهدهٔ شماست.

«شما همان کاری هستید که انجام می‌دهید،

اگر پول هدف باشد، هرگز به میزان کافی آن را نخواهید داشت

«علاقه‌ات را دنبال کن» اشتباه نیست، بلکه وارونه است.

برای اکثر ما علاقه‌ای که بتواند چراغ راه زندگی‌مان باشد چیزی ذاتی نیست، بلکه آن را با تلاش و سخت‌کوشی پیدا می‌کنیم.

اضطراب مالی مثل فشارخون بالاست، همیشه حضور دارد و آماده‌ است که مشکلی کوچک را بیماری‌ خطرناکی کند.

«داشتن هرچیز ارزشمندی لذتی ندارد، مگر اینکه فرد کسی را داشته باشد که با آن شریک شود.»

بهترین انتقام اینه که زندگی بهتری رو بگذرونی.»

یاد گرفته‌ام گوش کنم احساساتم به من چه می‌گویند، اما لزوماً از دستورهایشان پیروی نکنم.

(استعداد + تمرکز) ← تسلط ← علاقه

ما تمایل داریم استعدادهای خود را دست‌کم بگیریم. درحالی‌که استعدادهای دیگران را واضح‌تر می‌بینیم، زیرا در آن‌ها خوب عمل می‌کنیم. وقتی چیزی برایمان آسان است، آن را کم‌ارزش می‌دانیم. در مقابل، وقتی می‌بینیم که کسی کاری را انجام می‌دهد که برایمان دشوار است، از استعدادش شگفت‌زده می‌شویم و به‌احتمال ‌زیاد او هم ما را به همین صورت می‌بیند.

هنگام مواجهه با داده‌ها یا دیدگاه‌ها و بینش‌های جدید مقاومت نکنید. یک قدم عقب‌رفتن از مسیر اشتباه به معنای یک قدم جلورفتن در مسیر درست است.

«کنترل‌نداشتن بیش‌ازحد مصرف‌کنندگان روی خود در بدهکارشدن نقشی قوی‌تر از بی‌سوادی مالی ایفا می‌کند.»

نیت مهم نیست، عمل تعیین‌کننده است.

«اگر می‌خواهید کاری انجام شود، آن را به فردی بسپارید که سرش شلوغ است.»

حتی اگر فقط روزی یک‌ بار بگویید: «من مختارم، واکنشم تصمیم خودم است» و رفتاری را انتخاب کنید که می‌دانید درست است، نه آنچه در لحظه حس می‌کنید، در مسیر رواقی‌گری قرار گرفته‌اید. این به‌معنای هرگز خشمگین‌نشدن نیست؛ من هم اغلب خشمگین می‌شوم، گاهی بیش ‌از حد. به‌معنای هرگز آزرده، ناامید یا شرمنده‌نشدن هم نیست. این‌ها واکنش‌های طبیعی انسانی به ناکامی‌ها و اشتباهات هستند. هدف این است که خشم، ترس یا طمع را بپذیرید، اما اجازه ندهید که آن‌ها رفتارتان را تعیین کنند.

پول فقط یک عدد است و اعداد بی‌نهایت هستند. درنتیجه، هرگز کافی نخواهد بود.

برنده فردی نیست که بهترین تصمیمات را می‌گیرد، بلکه فردی است که بیشترین تصمیمات را می‌گیرد.

ترجمهٔ درست «علاقه‌ات را دنبال کن» این است: «آماده‌ باش که استثمار شوی.»

استعداد یعنی هر کاری که می‌توانید انجام دهید و دیگران نمی‌توانند یا نمی‌خواهند انجام دهند،

دروغ بزرگ دنیای حرفه‌ای این است: اگر ساعات زیادی را صرف کار کنید، یعنی نظم شخصی، فضیلت و قدرت دارید. این تصور اشتباه سال‌های سال الگوی رفتاری من را شکل داده بود. در کار منظم بودم. سخت کار می‌کردم، حتی وقتی ثروتی تولید نمی‌کردم. خودم را فریب می‌دادم و فکر می‌کردم اگر سخت کار می‌کنم، به شخصیت دست پیدا کرده‌ام.

افراد موفق معمولاً نقش شانس را در موفقیت خود دست‌کم می‌گیرند و همین اشتباه آن‌ها را به دردسر می‌اندازد.

به افراد وفادار باشید، نه به شرکت‌ها: سازمان‌ها نهادهایی موقتی و بدون ‌جهت‌گیری اخلاقی هستند که حافظه‌ای بلندمدت ندارند و به شما وفادار نخواهند ماند.