بریده‌هایی از کتاب سیزده دلیل برای اینکه ... (ویراست جدید)

اگه آهنگی بشنوین که دل‌تون رو به درد بیاره، به‌خاطرش گریه کنین و بعد یه‌دفعه دیگه گریه‌تون نگیره، دیگه به اون آهنگ گوش نمی‌دین. ولی نمی‌شه آدم از خودش فرار کنه. نمی‌شه تصمیم بگیری دیگه خودت رو نبینی. نمی‌شه صدای تو سرتون رو خاموش کنین.

گمون کنم مسئله دقیقاً همینه. هیچ‌کی دقیقاً نمی‌دونه چه تأثیری رو زندگی بقیه داره. خیلی وقت‌ها اصلاً خبر نداریم. فقط مثل همیشه رفتار می‌کنیم.

گاهی هیچ کاری از دست آدم برنمی‌آد، جز این‌که فراموش کنه.

«گاهی حرف‌زدن سخت می‌شه، حتا با این‌که مشاورها خیلی رازدارن.»

یه چیزی رو بدونین. وقتی به یه دختر دست می‌زنین، حتا اگه شوخی باشه، و دختر دست‌تون رو پس می‌زنه... دست از سرش بردارین. دیگه لمسش نکنین، اصلاً و ابداً! این تماس‌ها فقط حالش رو بدتر می‌کنه.

اگه عشق من اقیانوس بود ♫ جزیره‌ای نداشت. ♫ اگه عشق من بیابون بود ♫ تمام دنیا شن و ماسه می‌شد. ♫ اگه عشقم یه ستاره بود ♫ آخرین ستاره‌ی شب، آخرین نور بود. ♫ اگه عشقم پر در می‌آورد ♫ تا ابد پرواز می‌کردم.

♫ خیانت یکی از بدترین احساسات دنیاس.

گمون کنم مسئله دقیقاً همینه. هیچ‌کی دقیقاً نمی‌دونه چه تأثیری رو زندگی بقیه داره. خیلی وقت‌ها اصلاً خبر نداریم. فقط مثل همیشه رفتار می‌کنیم.

درک می‌بره. جاستین، وقتی به آخر این نوارها برسی، می‌فهمی چه نقشی تو داستان داشتی. حالا شاید به‌نظرت بی‌اهمیت باشه، ولی مهمه. آخرش همه‌چی مهمه. خیانت یکی از بدترین احساسات دنیاس. می‌دونم د‌‌‌ل‌تون نمی‌خواست دلم رو بشکنین. راستش حالا که دارین گوش می‌دین، اصلاً نمی‌دونین چیکار کردین. واقعاً چیکار کردین

♫ خیانت یکی از بدترین احساسات دنیاس.

هیچ‌کی دقیقاً نمی‌دونه چه تأثیری رو زندگی بقیه داره. خیلی وقت‌ها اصلاً خبر نداریم. فقط مثل همیشه رفتار می‌کنیم.

اگه اجازه می‌داد می‌تونستم کمکش کنم

این‌که دیگران چه فکری درباره‌ی من می‌کنن از کنترل من خارجه.

احتمالاً خنده‌ی رو لبم مسخره‌ ترین خنده‌ی دنیا بود. نه. زیباترین بود.

نه دلم به چیزی بنده، نه چیزی تو دلمه. این‌دفعه‌م دیگه هیچی نمی‌‌خوام.

شاید بهترین کار اینه که کل روز رو تو خواب و بیداری باشم. شاید این تنها راهی‌یه که روز رو بگذرونم.

آخر کلاس خانم بردلی برگه‌ی به همه داد. «علائم هشدار خودکشی.» می‌دونین بین پنج‌تا علامت اول چی بود؟ ♫ «تغییر ناگهانی در ظاهر.» ♫ نوک موهای تازه‌کوتاه‌شده‌م رو گرفتم. ♫ هاه! فکرش رو نمی‌کردم این‌قدر تابلو باشم.

الکس، این نوار درباره‌ی این نیست که چرا کاری رو کردی که دلت خواسته بود. درباره‌ی تأثیر کاریه که کردی. واضح‌تر این‌که، درباره‌ی تأثیریه که رو من گذاشت.

مسئله دقیقاً همینه. هیچ‌کی دقیقاً نمی‌دونه چه تأثیری رو زندگی بقیه داره. خیلی وقت‌ها اصلاً خبر نداریم. فقط مثل همیشه رفتار می‌کنیم.

شاید بهترین کار اینه که کل روز رو تو خواب و بیداری باشم. شاید این تنها راهی‌یه که روز رو بگذرونم.

چند بار این‌جا ایستاده بودم و به این فکر می‌کردم که هانا بیکر منو دوست نداره؟ نمی‌دونستم چه حسی به من داره. اصلاً نمی‌دونستم واقعاً کی بود. فقط هرچی دیگران گفته بودن باور کردم. می‌ترسیدم اگه بفهمن هانا رو دوست دارم همین چیزها رو درباره‌ی منم بگن.

«کلی، لازم نیست همه‌ش مراقبم باشی.» ولی من مراقبت بودم، هانا. خودم می‌خواستم. می‌تونستم کمکت کنم، ولی هر بار که جلو می‌اومدم، پسم می‌زدی. صدای هانا رو می‌شنوم که باز می‌گه: «پس چرا بیش‌تر سعی نکردی؟»

متأسفانه، آدم نمی‌تونه دست به انتخاب بزنه و دقیقاً یه نقطه رو نشونه بگیره. وقتی با زندگی آدم‌ها بازی می‌کنین، با کل زندگی‌ش بازی کردین.

اگه بتونین فکرهای بقیه رو بشنوین، چیزهایی رو می‌شنوین که واقعی هستن و چیزهایی که کاملاً بی‌ربطن و اصلاً نمی‌فهمین کدوم‌شون کدومه. دیوونه می‌شین. کدومش راسته؟ کدومش نیست؟ هزار فکر هست، ولی اصلاً یعنی چی؟

گاهی هیچ کاری از دست آدم برنمی‌آد، جز این‌که فراموش کنه

می‌خواستم دکمه‌ی خاموش‌کردن واکمن رو بزنم و کل گفت‌وگو رو به عقب برگردونم. برگردم به گذشته و هشدار بدم. نمی‌شه گذشته رو از نو نوشت.

ولی فقط جای زخم که نیست. مشت تو دل و روده‌س، کشیده به صورته. خنجریه که به پشتم خورده؛ چون همه‌ی شما به‌جای چیزی‌که می‌دونستین واقعیت داره، حرف مفت رو باور کردین.

گمون کنم مسئله دقیقاً همینه. هیچ‌کی دقیقاً نمی‌دونه چه تأثیری رو زندگی بقیه داره. خیلی وقت‌ها اصلاً خبر نداریم.

جاستین، عزیزم، تو اولین بودی. اولین دستی که تو دستم گرفتم؛ ولی یه پسر معمولی بودی. نه که بخوام بدجنسی کنم، نه. یه چیزی توی تو بود که دلم می‌خواست دوستت باشم. تا حالا هم نفهمیدم چی، ولی یه چیزی بود... و خیلی هم عمیق بود.

مسئله اینه که وقتی مردم رو مسخره می‌کنی، باید جور رفتار دیگران رو هم بکشی.