کتاب بدن سوگوار

گرچه نومیدی نشان می‌دهد که فقدانی رخ داده و هیچ کاری برای تغییر آن از دستت برنمی‌آید، اما به تو القا می‌کند که هرگز حالت خوب نمی‌شود. ناامیدی این احتمال را نادیده می‌گیرد که روزی دوباره سر پا می‌شوی و همه‌چیز روبه‌راه می‌شود و می‌توانی دوباره زندگی معناداری بسازی. ناامیدی امید را ناپدید می‌کند.

ناامیدی در دوران سوگواری باری است سنگین بر دوش ما. خود واژهٔ سوگ از ریشهٔ لاتین فعل گراوار به‌معنای «به دوش کشیدن» و گرَویس به‌معنای «سنگین» گرفته شده است.

ناامیدی باوجود سیاهی‌اش ذاتاً احساسی سازگارانه است. ناامیدی یعنی پذیرش فقدان همیشگی عزیز، پذیرش واقعیت بیماری و اینکه این رویدادها برای همیشه زندگی‌ات را تغییر داده‌اند.

عزیزانمان فقط در جهان بیرونی و فیزیکی زندگی نمی‌کنند، آن‌ها در اتصال‌های عصبی مغزمان رمزگذاری شده‌اند و در جهان مجازی ذهنمان به حیاتشان ادامه می‌دهند.