فروتنی کمارزشدانستن خود نیست، کمتر اندیشیدن به خود است؛ اعتمادبهنفس کنترلشدهای است که ما را به انجام کارهای لازم وامیدارد، حتی اگر هیچکس ناظر نباشد؛ تمایل به یادگیری از هرکسی است، صرفنظر از جایگاهش؛ انضباطی است که فارغ از دستاوردهای پیشینمان، ما را به بهبود مستمر وامیدارد.
در نهایت، مشکل ستارهها این نیست که بیش از حد بااستعدادند. آنها بیش از حد بر خودشان تمرکز میکنند. اما راهحل حذف ستارهها نیست. باید فرهنگهایی بسازیم که در آنها فروتنی بهاندازهٔ مهارت ارزشمند باشد. به این روش پتانسیل همهٔ اعضای گروه را آزاد و شرایط برتری پایدار را ایجاد میکنیم.