حسین (ع) برای تنظیم دعوت خویش و انتشار آن در میان مردم اقدامی نفرمود و موضوع تبلیغات و پیشبینیهای لازم را برای جنگ احتمالی در نظر نگرفت، زیرا گمان میکرد که مردم بهواسطه بستگی او بهرسول خدا (ص) با او بیعت مینمایند و دربارهٔ وی جانفشانی میکنند. اما از آنجا که برای زیستن مبارزه لازم است، طرف نیرومند همیشه در جلب علاقهٔ مردم، خواه از راه بذل و بخشش و شرکت دادن آنان در امور مادی و دنیایی، خواه از طریق ارجاع مقام و منصبهای مهم بهاشراف و پیشوایان ایشان، گوی سبقت را میرباید و موفقیت بهدست میآورد. همچنان که امویان این شیوه را بهکار بردند و بهمقصود پلید خود رسیدند.
235798