کتاب در مدار

قصدش گذراندن وقت نیست، بلکه می‌خواهد افسار زمان را به چیزی قابل محاسبه گره بزند. در غیر این صورت -در غیر این صورت محور منحرف می‌شود و فضا، زمان را ریزریز می‌کند. این را در دورهٔ آموزشی به آن‌ها گفته بودند: هر روز که بیدار می‌شید، حساب خودتون رو به‌روز کنید و به‌خودتون بگید که این صبحِ یه روز جدیده. در این مورد با خودتون روراست باشید. این صبح یه روز جدیده.

وقتی به زمین نگاه می‌کنند به سختی می‌توانند اثری از پانتومیم حقیر و احمقانهٔ سیاست -که اخبار را پر کرده است- ببینند و این پانتومیم، توهینی است به صحنهٔ شکوهمندی که تمام این ماجراها در آن جریان دارد -یا تجاوزی به شرافت و تواضع آن.

شراره‌های خورشیدی عظیم، طوفان‌هایی پروتونی را روانهٔ زمین می‌کنند و ورود آن‌ها به جو زمین، طوفانی ژئومغناطیسی را به‌وجود می‌آورد که جلوه‌های نوری را در ارتفاع سیصد مایلی پدیدار می‌کند. آن بیرون ملغمه‌ای از پرتوهای رادیواکتیو است و خودشان هم خوب می‌دانند که اگر سپر ایستگاه درست عمل نکند، همه‌شان پخته خواهند شد. اما وقتی خورشید این‌قدر فعال است، اثر عجیبی به‌وجود می‌آید که به‌وسیلهٔ آن پرتوهای خورشیدی (که نسبتاً ملایم و مقاومت‌پذیر هستند) پرتوهای کیهانی (یک کیسه پر از مارهای سمی!) را کنار می‌زند و به این شکل سوپ غلیظی که توی آن مشغول شنا هستند، رقیق‌تر می‌شود. چیزی که سپرهای‌شان توانایی منحرف‌کردن آن را ندارد، توسط میدان‌های مغناطیسی زمین منحرف می‌شود و تابش‌سنج توی آزمایشگاه به‌ندرت اغتشاشی را نشان می‌دهد.

ابرهای ذرات تنوره می‌کشند و شراره‌های خورشیدی منفجر می‌شوند و پالس‌های انرژی، موج انفجارها و یک گوی عظیم از هم‌جوشی و خشم را شلاق‌وار طی هشت دقیقه به سمت زمین رهسپار می‌کنند. در میان خلسهٔ جنون‌آمیز خورشید، آن‌ها به‌شکلی غیرمحتمل در یک پیله قرار گرفته‌اند؛ گویی خورشید یک اژدهاست و آن‌ها با بخت و اقبالی شگفت‌انگیز در قلمروی او برای خود جایی امن پیدا کرده‌اند.

رام‌کنندگان آتش، خردکنندگان سنگ، ذوب‌کنندگان آهن، شخم‌زنندگان زمین، عبادت‌کنندگان خدایان، شمارشگران زمان، هدایت‌کنندگان کشتی‌ها، پوشندگان کفش، سوداگران غلات، کاشفان سرزمین‌ها، طراحان سیستم‌ها، سازندگان موسیقی، سرایندگان ترانه‌ها، ترکیب‌کنندگان رنگ‌ها، صحافان کتاب‌ها، خردکنندگان اعداد، پرتاب‌کنندگان پیکان‌ها، مشاهده‌کنندگان اتم‌ها، زینت‌دهندگان بدن‌ها، صاحبان درایت، بازندگان خرد، صیادان همه‌چیز، آنان که با مرگ جدل می‌کنند، آنان که عاشق افراطند، آنان که در عشق افراط می‌کنند، آنان که عشق فاسدشان می‌کند، آنان که کمبود عشق دارند، آنان که از بی‌عشقی رنج می‌برند، آنان که خواهان عشق هستند، آنان که عاشق خواستن هستند، همان موجود دو پا، موجودی که آن را بشر نامیده‌اند.