کتاب تنهایی جمعی

آگاهی بیش از حدش، او را به «فلج تحلیلی» کشانده؛ جایی که فکرکردن، نه راهی به سوی رهایی، که زندانی برای ذهنش شده است.

استاد، با نوشتن، نجات می‌یابد. نه دارویی در کار است، نه روان‌درمانی؛ تنها عشق مارگاریتا و جسارت تخیل.