بریده‌هایی از کتاب همیشه ناراضی ها

کمال‌گرایان کنترل‌گر، اغلب انتقادگر هستند و علاقهٔ زیادی به ایجاد تعارض دارند. آنها باید به همه نشان دهند که از آنها باهوش‌تر و برتر هستند.

که بسیاری از رنج‌های روانی یا هیجانی افراد، ناشی از پایبندی آنها به باورهای غیرمنطقی است.

فرد کمال‌گرا تصور می‌کند که با هر اشتباهی، همهٔ چیزهایی که برای آنها تلاش کرده است را از دست می‌دهد.

پادزهر این تفکر غیرمنطقی، این است که به جای اینکه همیشه خود را مجبور کنید یا تلاش کنید که «کارها را عالی انجام دهید»، فقط کافی است که «انجام دهید». در واقع، باید کارها را فقط به خاطر خودتان انجام دهید نه برای راضی کردن دیگران یا رقابت با آنها.

ما رفتار یک فرد کمال‌گرا ممکن است برای دیگران به‌ویژه برای کسانی که هر روز با چنین فردی تعامل دارند، بسیار آسیب‌زا باشد. اصطکاک دائمی که در این نوع روابط ایجاد می‌شود حتی شجاع‌ترین و سازگارترین افراد را نیز از پای در می‌آورد.

ساده‌ترین کاری که می‌توانید برای فاصله گرفتن و ایجاد فضایی میان خود و شخص کمال‌گرای کنترل‌گر انجام دهید، این است که اجازه ندهید شما را به بحث‌هایی بکشاند که راه‌حل یا نتیجهٔ منطقی ندارند. فراموش نکنید که کمال‌گرایان کنترل‌گر به شدت قضاوت‌گر هستند، و صرف نظر از اینکه واقعیت چیست، عمیقاً باور دارند که عقاید خودشان درست است و هرکسی که نظری مخالف آنها ابراز کند، اشتباه بزرگی مرتکب شده‌است. پس بهتر است از گفت‌وگو دربارهٔ مذهب، سیاست یا سایر زمینه‌هایی که کمال‌گرایان کنترل‌گر در مورد آنها دیدگاه‌های متعصبانه‌ای دارند، پرهیز کنید.

ادعا نکنید که حق با شماست. با ملایمت پیش بروید. عباراتی مانند: «این چیزی است که به من گفته شد»، «شاید وضعیت کاملاً سیاه یا سفید نباشد، اما نظر من این است» و «شاید اشتباه کنم، اما نظرم این است»، کمتر چالش‌برانگیز است و احتمال اینکه شخص مقابل به شما گوش دهد را افزایش می‌دهد.

اگر همسر کمال‌گرایی دارید، شاید تاکنون به این نتیجه رسیده باشید که تقریباً در مورد همه چیز با شما اختلاف نظر دارد. حتی وقتی کارهای ساده‌ای مانند شستن ظرف‌ها یا جارو کردن در میان باشد، تصور می‌کند بهترین راه همانی است که او نشان می‌دهد و توضیح می‌دهد که چرا این روش در مقایسه با روش شما کارآمدتر و نتیجه‌بخش‌تر است. آنچه مسئله را پیچیده‌تر می‌کند، این نکته است که چون کمال‌گرایان همواره برای دست یافتن به کمال تلاش کرده‌اند، در بسیاری از کارها واقعاً کارآمد و تاثیرگذار هستند. بدیهی است کسی که زمان و تلاش زیادی را صرف انجام کاری کند، درمقایسه با فردی که فقط قصد تمام کردن کار را دارد و روی همهٔ جزئیات متمرکز نمی‌شود، کار بی‌نقص‌تری انجام می‌دهد.

از نظر این فرد حتی محتوای فیلم‌هایی که نگاه می‌کنید و کتاب‌هایی که می‌خوانید، کاملاً پوچ است و اگر کاری را فقط برای وقت‌گذرانی یا لذت انجام دهید دارید وقت‌تان را تلف می‌کنید. به این ترتیب، هیچ یک از کارهای شما "به اندازهٔ کافی خوب" نیست. فرد کمال‌گرا به شما می‌گوید: «چرا کار سازنده‌ای انجام نمی‌دهی؟»، «چرا زودتر بیدار نمی‌شوی؟»، چرا تحصیلاتت را ادامه نمی‌دهی؟»، «چرا شغل دومی انتخاب نمی‌کنی؟».

اگر برای مدت زمان قابل توجهی با یک کمال‌گرای کنترل‌گر سروکار داشته‌اید، ممکن است احساس کنید که دیدگاه‌های‌تان اهمیتی ندارد. اغلب اوقات، نزدیکان یک فرد کمال‌گرا تصور می‌کنند که این شخص واقعاً پاسخ همهٔ سؤالات را می‌داند و بنابراین، همه باید تسلیم جهان‌بینی او شوند.