کاربر ۲۹۶۰۳۹۹
۲
شرم، بیماری روح و روان است. شرم تلخترین و مسمومترین تجربهٔ انسان از خویشتن است و خاستگاه آن، چه سرافکندگی و حقارت باشد، چه ناتوانی در سربلند بیرون آمدن از چالشها، در هر صورت تلخی آن گزنده است. شرم، خویشتن را از درون جریحهدار میکند. خویشتن بعد از تجربهٔ شرم به دو بخش تقسیم میشود: یکی در معرض دید خودمان و دیگری در معرض نگاه اطرافیان.»