بریده‌هایی از کتاب رهایی از تله اطاعت

در مدرسه معلمان به کرات جلوی جراتمندی دانش آموزان را می‌گیرند. بچه‌های ساکت و خوش رفتار که سوال نمی‌پرسند صلاحیت جایزه گرفتن دارند درحالیکه بچه‌های مخالف با سیستم با برخورد جدی مواجه می‌شوند.

مفهوم مرزهای شخصی روشی واضح برای توصیف این است که تا چه حد به دیگران اجازه دهید از لحاظ جسمی، عاطفی، جنسی، فکری و اجتماعی به شما نزدیک شوند.

کودکی که در خانواده تصمیم می‌گیرد درباره حق و حقوق‌اش صحبت کند اغلب فورا سرکوب می‌شود: "با مادرت (پدرت) این گونه صحبت نکن!"، "مگه نشنیدی چی گفتم"، "گستاخ نباش!". این فرمان‌های والدینی رایج برای جراتمندی کودکان سودمند نیست.

نصیحت هومر فارنر شعار این کتاب است: "ادامه بده، ادامه بده و ادامه بده". استمرار تنها مسئله مهمی است که باید از این جریان یاد بگیرید.

"آنچه ما را در زندگی دچار مشکل می‌کند، اتفاقاتی نیست که برایمان می‌افتد، بلکه چگونگی واکنش ما به آن‌هاست".

سه عامل اصلی در ایجاد خشم مسموم را معرفی کند که عبارتند از: افکار بدبینانه، احساس خشم و رفتار پرخاشگرانه.

نادیده گرفتن نیازها یکی از روش‌های متعدد افراد برای اهمیت ندادن به خود است. راضی نگه داشتن دیگران و انکار خویشتن انتخاب‌های رایجی برای این افراد هستند.

یک الگو برای غلبه بر ترس‌های آتی به او داد. این نصیحت بسیار با ارزش بود: «در یک زمان یک قدم بردار»، «اینچ به اینچ حرکت کن»، «درباره آنچه بعدا اتفاق می‌افتد، نگران نباش» و «به پشت سرت نگاه نکن».

"با دیگران منصف باش اما این‌کار را تا زمانی ادامه بده که آن‌ها نیز با تو منصفانه رفتار کنند".

مغز هیجانی (آمیگدال) به احساسات خام می‌پردازد. مغز منطقی و شناختی (قشر پیش پیشانی) در زمینه درک و برداشت تخصص دارد.

زندگی‌تان را شفاف کنید! با مشکلات به محض پیش آمدن و تجربه احساسی خاص در خود، رو به رو شوید نه بعد از ساعت ها، روزها یا هفته‌ها پختن آن مساله. اگر در آن لحظه فورا نمی‌توانید با مشکل رو به رو شوید، زمان مشخصی را برای رسیدگی به آن در نظر بگیرید.

تمام اشتباهاتی که تاکنون انجام داده‌ام، زمان هایی بوده‌اند که می‌خواستم "نه" بگویم، اما "بله" گفته‌ام.

هرچه بیشتر بتوانید با احساسات‌تان به شیوه‌ای مستقیم و صریح کنار بیایید، کمتر اجازه می‌دهید در آن‌ها غرق شوید و افکار و رفتار خصومت آمیز یا بدبینانه داشته باشید.

یکی از مسیرهای رهایی از تلهٔ اطاعت و بردگی، قدم گذاشتن در مسیر جراتمندی است، مسیری بسیار سخت و دشوار اما با دستاوردی بزرگ به نام رهایی از تلهٔ اطاعت بیمارگونه و قدم گذاشتن به ساحت روابط انسانی. روابطی که در آن انسان‌ها به حقوق یکدیگر احترام می‌گذارند،

در مواجهه با موقعیت‌های دشوار، بسیاری از مردم تمایل دارند غیرجراتمندانه پاسخ دهند و فکر می‌کنند فرصت مناسب با سپری شدن زمان به دست می‌آید

ابراز وجود جراتمندانه اقدامی مستقیم، قاطعانه، مثبت - و در صورت لزوم مستمر _ است که سعی دارد برابری را در روابط بین فردی ترویج دهد. جراتمندی ما را قادر می‌سازد: مطابق علایق خود عمل کنیم، بدون اضطراب نابجا روی نظر خودمان بایستیم، حقوق خود را بدون نادیده گرفتن حقوق دیگران بگیریم و نیز نیازها و عواطف‌مان (عاطفه، عشق، دوستی، ناامیدی، دلخوری، خشم، پشیمانی و غم) را صادقانه و به راحتی ابراز کنیم.

هرگز برای جراتمندی دیر نیست! حتی اگر زمان ایده آل سپری شده است، اغلب ارزشمند خواهد بود که در زمان دیگری نزد آن فرد بروید و احساسات‌تان را ابراز کنید.

چیزی که حضوری نمی‌گویید را در پشت تلفن نیز نگویید

چگونه باید با مزاحمان در فضای مجازی مواجه شد؟ درست همانطور که حضوری با آن‌ها برخورد می‌کنید. تا حد امکان آن‌ها را نادیده بگیرید، با جراتمندی در مقابل آن‌ها بایستید، آن‌ها را به مقامات مسئول گزارش دهید (یعنی در صورت مزاحمت آنلاین، با تامین کننده خدمات اینترنتی یا سایت تماس بگیرید) و به کسانی که برای شما اهمیت قائل هستند، داستان را تعریف کنید.

تفکر درست درباره جراتمندی ضروری است. افکار، باور ها، نگرش‌ها و احساسات زیربنای رفتار هستند. ذهن شما باید آزاد باشد تا بتواند به هر موقعیت جدیدی که خواستار جراتمندی است، واکنش نشان بدهد. نگرش ها، باورها و افکار منفی یا اشتباه شما را عقب نگه می‌دارند و جریان طبیعی‌تان را متوقف می‌کنند. "شما همان چیزی هستید که فکر می‌کنید" (حتی بیشتر از چیزی که می‌خورید). اصلاح تفکرتان گام بزرگی در جهت جراتمندی بیشتر است. از همین امروز شروع کنید تا خودتان را از شر تفکر خود براندازتان رها کنید!

چه ابراز وجود موثر باشد چه نباشد، این را به یاد داشته باشید که صحبت کردن بخاطر خودتان چه احساس خوبی دارد. شما آنچه را که می‌توانید انجام داده اید حتی اگر نتیجه آن چیزی نباشد که امیدش را دارید. همه چیزی که می‌توانید از خودتان بپرسید این است که آیا واقعا تلاش کرده اید و هرکاری که می‌توانستید انجام داده اید یا نه.

بخاطر خودتان به پاخیزید. این شعاری است که اغلب با جراتمند بودن برابری می‌کند.

خشم خود را حل و فصل کنید ابراز صادقانه و خودانگیخته با هدف حل اختلافات می‌تواند از خشم مخرب و نامناسب بعدی جلوگیری کند و حتی ممکن است در همان آغاز شما را به اهداف‌تان برساند. زمانی که شما ابراز خشم را انتخاب می‌کنید، به عهده گرفتن مسئولیت احساسات‌تان یکی از سازنده‌ترین گام هایی است که می‌توانید بردارید. به خاطر داشته باشید که شما احساس خشم می‌کنید و نباید فرد مقابل را احمق یا دلیل احساس‌تان بدانید

حل تعارض با فرد دیگر _ یا درون خود _ مهمترین گام برای ایجاد تغییر است. این بدین معنا نیست که انقدر روی بالش بکوبید تا خسته شوید بلکه به این معناست که مشکل را از طریق ریلکسیشن، بخشش، پذیرش، تغییر نگرش، مذاکره، مواجهه سازنده یا روان درمانی حل کنید.

هدف اصلی از ابراز خشم موثر باید دستیابی به راه حل برای مشکلی باشد که مسبب خشم بوده است. ابراز احساسات _ حتی زمانی که لازم است _ تنها این مرحله را تنظیم می‌کند.

انتقاد یا تحقیر _ توسط خودتان یا دیگران _ را نادیده نگیرید یا از آن فرار نکنید. موقعیت را به حالت مثبت تغییر دهید. مصر باشید، شفاف سازی کنید و احساسات‌تان را روراست بیان کنید. عبور کردن از احساسات صدمه دیده در اثر تحقیر و سرزنش نیازمند کمی تلاش است اما پاداش آن ارزش این تلاش را دارد.

آیا شما باید تحقیرها را تحمل کنید؟ نه! شما می‌توانید راه هایی یاد بگیرید که قاطعانه پاسخ گو باشید، جو را شفاف کنید، احساسات‌تان را ابراز کنید، اختلاف (واقعی یا تصور شده) را حل کنید و درمورد خودتان و رابطه‌تان اطلاعات جدیدی به دست بیاورید.

"هرگز مطابق بازی دیگران عمل نکن، طبق بازی خودت پیش برو". این فرایند نوعی از "با جریان حرکت کردن است" _ به دیگران اجازه دهید سرعت و سبک را تنظیم کنند اما مطابق با هدف و نیت آن‌ها پیش نروید. حرکت شما قاطعانه و جدی است اما متقابل و متضاد نیست. چنین رفتاری قطعا شما را "خنده دار" جلوه نمی‌دهد تا مورد آزار و اذیت قرار بگیرید. در اینجا هدف شما در اختیار داشتن کنترل است _ تا مطابق با بازی خود عمل کنید.

رنجش از تجربیات خشم آور یا آسیب زا به آسانی از بین نمی‌رود. چنین احساساتی منجر به فاصله عمیق بین افراد می‌شوند. به علاوه بی اعتمادی و کینه احتمالی ایجاد شده به هر دو طرف آسیب می‌زند.

برای رفتار جراتمندانه به ندرت خیلی دیر است حتی اگر موقعیت در طول زمان وخیم‌تر شده باشد