بریده‌هایی از کتاب رویافروشی دالرگات

رویا یعنی خلق فانتزی‌هایی که تو زندگی واقعی وجود ندارن.

من فکر می‌کنم خواب و رویا... مثل ویرگولیه که خدا به دقت طراحی کرده و وسط یک خط مستقیمِ بی‌نفس به نام زندگی جا داده!

من فکر می‌کنم خواب و رویا... مثل ویرگولیه که خدا به دقت طراحی کرده و وسط یک خط مستقیمِ بی‌نفس به نام زندگی جا داده!

عشق زمانی شروع میشه که احساساتت رو به رسمیت بشناسی. چه به احساسات مشترک ختم بشه چه به عشق یک طرفه

راستش اگه جلوتر بفهمم، ناراحت هم میشم. چون حتی اگه آینده‌م روشن به نظر برسه، تضمینی وجود نداره که اون رویا به واقعیت تبدیل بشه، و فقط منو تنبل می‌کنه. تازه اگه هم واقعی نشه، داغون میشم.

تا جایی که من می‌دونم، دنیا چیزهای ترسناک‌تری رو هم به چشم دیده، حسادت، عقدهٔ حقارت... باید مراقب این چیزها باشی، نه هیولایی که تعقیبت می‌کنه.»

هیچ‌کس نیست. به معنی واقعی کلمه، هیچ‌کس تو زندگیم نیست.

می‌دونم زندگی با قناعت، یه فضیلته، ولی باید حداقل سعی کنی کرامت خودتو حفظ کنی.

وقتی رویا داری ولی استعدادشو نداری.

زندگی مادربزرگ چه فایده‌ای داشت، وقتی نتوانسته بود از چیزهایی که جهان بعد از او عرضه کرده بود، لذت ببرد؟ زندگی او چه معنایی داشت؟ ‫دنیایی سراسر رنج و بدبختی، بدون ذره‌ای خوشی، دنیایی بود که او در آن زندگی کرده بود. شاید الان خوشبخت‌تر بود. شاید به همین خاطر هیچ‌وقت در رویاهایش به او سر نمی‌زد. ‫«دلم برات تنگ شده، مامان بزرگ.»

رویاها فقط رویا هستن...

به نظر من، آدما ماشین‌های خودران نیستن که به سمت خط پایان، مسابقه بدن. ما باید خودمون صاحب زندگیمون باشیم، خودمون موتور رو روشن کنیم و گاهی ترمز بگیریم.

اگه تو لحظه حال زندگی کنین، آینده خودش بر اون اساس شکل می‌گیره.

«هیچ آینده‌ای به اون بزرگی که تصور می‌کنی نیست. فقط زمان حالِ هیجان انگیز و رویاهای شبانه وجود داره.»

«"الهام" کلمهٔ راحت و در دسترسیه. باعث میشه حس کنی ایده‌های بزرگ قراره از ناکجاآباد سر برسن، مثل اینکه از توی یه لوح خالی بیان بیرون. ولی در واقع، یه ایده بزرگ به این بستگی داره که چقدر زمان صرفش کنی، و این چیزیه که تفاوت رو رقم می‌زنه؛ اینکه زمان کافی رو صرف جستجوی پاسخ کردی یا نه. کلیدش اینه، دوستِ من. فقط باید تقلا کنی و رنج بکشی تا پاسخت رو پیدا کنی.»