بریده‌هایی از کتاب دروغ ها درباره‌ مادرم

می‌گویند، کسی که می‌نویسد با حرف‌زدن مشکل دارد. ولی آدم می‌تواند با نوشتن هم خود را پنهان کند. فریاد بزند و بنویسد.

گویی سکوت، لباسی بود که می‌شد با آن نامرئی شد، ولی گاهی آدم از این طریق بیش‌تر به چشم می‌آید.