بریده‌هایی از کتاب دو برج (خداوند انگشتری۲)

اگر این تنها کاری اه که از دست ما برمی‌آد، پس باید همین کارو بکنیم، پیش بریم

کمتر کسانی هستند که بتونند پیش‌بینی کنند راهشون به کجا ختم می‌شه، تا این‌که خودشون به نقطه پایان برسند."

قلب‌های وفادار ممکن اه زبون‌های تند داشته باشند."

حقیقت ممکن اه چهره زشتی داشته باشه."

نیّت پلید اغلب لطمه پلید وارد می‌کنه

پالانتیرها از اون سوی وسترنس، از الدامار می‌آند. نولدور اون‌ها رو ساختند. شاید خود فیانور اون‌ها رو در دوران دیرین، که زمان اون با سال اندازه‌گیری نمی‌شه، ساخته بود. ولی چیزی نیست که سارون نتونه از اون استفاده اهریمنی بکنه. افسوس به حال سارومن! این‌طور که من اکنون می‌بینم، همین موجب سقوطش شد. ابزار هنری که بر اون مسلط نیستیم همیشه برای ما خطرناک اه. با این حال باید تقصیرشو به گردن بگیره. ابله! برای نفع شخصی اونو پنهان نگه داشت.

من از شمشیر براق بخاطر تیزیش، و یا از تیر بخاطر سرعتش، و یا از جنگجو بخاطر افتخارش خوشم نمی‌آد. من تنها اون چیزی رو دوست دارم که همه این‌ها ازش دفاع می‌کنند: شهر انسان‌های نومنور؛ و می‌خوام بخاطر شهرتش، قدمتش، زیباییش و خرد فعلیش مورد ستایش باشه. نه از روی ترس، مگر مثل ترسی باشه که مردم هنگام از دست رفتن حرمت شخصی کهنسال و خردمند احساس می‌کنند.