بریده‌هایی از کتاب اقتصاد خوردنی

با توجه به اینکه بخش عمدهٔ کارهای مراقبتی بدون دستمزد ازسوی زنان انجام می‌شود، به‌حساب‌نیاوردن آن به‌معنای کم‌ارزیابی‌کردن سهم زنان در اقتصاد و جامعهٔ ماست. «ناپیدابودن» کار خانه به حدی است که ما از «مادران شاغل» سخن می‌گوییم؛ گویی مادرانی که در خانه می‌مانند، «کار نمی‌کنند».

احمقانه است که انکار کنیم که فرهنگ بر ارزش‌ها و رفتار مردم و در نتیجه، شیوهٔ سازمان‌دهی و توسعهٔ اقتصاد هر کشور تأثیر می‌گذارد؛ اما شیوه‌ای که فرهنگ این‌چنین می‌کند، کلیشه‌های ساده‌انگارانه‌ای را که بسیار رایج است. همهٔ فرهنگ‌ها دارای ابعاد گوناگونی هستند که پیچیده و دائماً درحال تکامل است. مهم‌تر از همه، فرهنگ بسیار کمتر از سیاست‌ها در تعیین رفتار اقتصادی فردی و عملکرد اقتصادی ملی قدرتمند است، چه دربارهٔ کره‌ای‌های بلوط‌خوار باشد و چه مسلمانانی که خوک‌های بلوط‌خوار را نمی‌خورند.

سرمایه‌داری فقط به این دلیل انسانی‌تر شده است که ما آزادی اقتصادی صاحبان دارایی را که طرف‌داران بازار آزاد سرمایه‌داری فکر می‌کنند باید مقدس باشد، محدود کرده‌ایم. جامعه نهادهایی را معرفی کرده است که از آزادی‌های سیاسی و اجتماعی در برابر آزادی اقتصادی صاحبان دارایی، درصورت تضاد با حقوق اساسی دموکراتیک و قوانین حقوق بشر و حمایت قانونی از اعتراضات مسالمت‌آمیز، حمایت می‌کند.

بااین‌حال، روشن است که مردم فقیر در کشورهای فقیر بیشتر به‌دلیل نیروهای تاریخی و سیاسی و فناوری که خارج از کنترل آن‌هاست، فقیر هستند، نه به‌دلیل کوتاهی فردی آن‌ها که کوچک‌ترین آن تمایل‌نداشتنشان به سخت‌کارکردن است.

انگلستان و ایالات متحده برخلاف تصور عمومی امروز، به‌عنوان خانهٔ تجارت آزاد، در مراحل اولیهٔ توسعهٔ اقتصادی خود محافظه‌کارترین کشورهای جهان بودند.