کتاب نیچه، زندگی به منزله ادبیات

بالاترین موفقیت آن است که نه نخستین بلکه واپسین نمایندهٔ تبار خویش باشی. تقریباً همه می‌توانند سرآغازی رقم بزنند: کار دشوار رقم زدن پایان است‌ــ یعنی انجام دادن کاری که بهتر از آن نتوان انجام داد.

«هر آن که حتی به ذره‌ای آزادی فکری دست یافته باشد احساسی جز این نخواهد داشت که آواره‌ای است بر پهنهٔ گیتی‌ــ نه مسافری که سر به سوی مقصدی نهایی دارد؛ زیرا چنین مقصدی وجود ندارد»