در این مسیر، تو سوار بر ماشینی هستی که:
نامش اراده است
رانندهاش عقلانیت
فرمانش بصیرت
موتورش جسارت
چرخهایش تلاش
دو آینهٔ کوچک رو به عقب دارد به نام (عبرت نه حسرت!)
دندهٔ گیربکسش برنامهریزی
برفپاککنهایش شفافسازی
صندوق عقبش تجربه
سوخت درون باکش امید
و مکمل سوختش توکل به خداست
کمکفنرهایش هم چیزهاییاند مثل: انعطاف، مدارا و صبر