بریده‌هایی از کتاب نظریه بی خیال دیگران

یک نقل‌قول معروف از فیلسوف یونانی اپیکتتوس در مورد زندگی وجود دارد که می‌گوید: «مهم این نیست که چه چیزی برایت اتفاق می‌افتد، بلکه مهم این است که چطور به آن واکنش نشان می‌دهی.» این یعنی چه؟ یعنی قدرت واقعی شما در واکنشی است که نشان می‌دهید.

دیگران هیچ قدرت واقعی بر شما ندارند، مگر اینکه شما این قدرت را به آن‌ها بدهید؛ و هر بار که می‌گویید «بی‌خیال دیگران»، تصمیم می‌گیرید این قدرت را پس بگیرید.

وقتی به دیگران اجازه می‌دهید همان‌طور که هستند باشند، در واقع دارید انتخابی آگاهانه و قدرتمند می‌کنید: کنترل چیزی که واقعاً هیچ‌وقت در اختیار شما نبوده را رها می‌کنید. با این کار، خودتان را از چرخه بی‌پایان استرس، ناامیدی و آشفتگی احساسی که با تلاش برای مدیریت همه‌چیز و همه‌کس همراه است، رها می‌کنید.

«بی‌خیال دیگران» عبارتی است که در بطن خود، جسارت رهایی، و در عین حال، دعوتی به تمرکز بر خود را با خود به همراه دارد.

هرچه بیشتر به دیگران اجازه دهید تا زندگی خودشان را بکنند، زندگی شما بهتر می‌شود. — مل رابینز

به یاد دارم که چقدر حیرت‌انگیز بود وقتی به خودم گفتم: «صبر کن ببینم، می‌توانم احساس بدی داشته باشم و با این حال، کاری را که باید انجام دهم، انجام دهم؟» بله

اگر در ایجاد تغییر در زندگی، رسیدن به اهداف یا احساس خوشبختی دچار مشکل هستید، می‌خواهم بگویم: مشکل شما نیستید. مشکل، قدرتی است که ناخودآگاه به دیگران می‌دهید.

نظریه «بی‌خیال دیگران» اصلاً درباره برتری نیست. این نظریه درباره تعادل و ایجاد فضایی برای خودتان و دیگران است. درباره دادن آزادی و فرصت به دیگران برای زندگی کردن به روش خودشان و بعد، دادن همان آزادی و فرصت به خودتان.

به جای اینکه با دوستانتان در کافه‌ها وقت تلف کنید و از کار شکایت کنید، چطور است که وقت و انرژی خود را صرف پیدا کردن شغلی کنید که سزاوارش هستید؟ بله، ممکن است شش ماه طول بکشد تا یک موقعیت فوق‌العاده پیدا کنید، اما این شش ماه به هر حال می‌گذرد، چه کاری انجام بدهید، چه هیچ کاری نکنید و فقط منتظر بمانید.

این یک واقعیت تلخ در مورد زمان است. حتی اگر شما هم بخواهید، زمان همچنان خواهد گذشت. زمانی که با عزیزانتان سپری می‌کنید، مثل یک مکعب یخ در حال ذوب شدن است. یک لحظه هست... و لحظه بعد، نه.

واقعیت این است که، فرقی نمی‌کند چقدر تلاش کنید یا چه کاری انجام دهید، شما نمی‌توانید دیگران را کنترل کنید. با این حال، طوری زندگی می‌کنید که انگار می‌توانید دیگران را کنترل کنید.

تمرکز روی چیزهایی که نمی‌توانید کنترل کنید، شما را تحت استرس قرار می‌دهد. تمرکز روی چیزهایی که می‌توانید کنترل کنید، شما را قدرتمند می‌سازد.

حتی زمانی که خودتان را خم می‌کنید و سعی می‌کنید همه را راضی کنید و همه‌چیز را درست کنید، تضمینی برای این نیست که دیگران نظر مثبت داشته باشند. بگذارید فکر کنند.

متوجه چیزی مهم شدم: «بی‌خیال دیگران» درباره تسلیم شدن نبود. درباره آزاد کردن خودم از کنترلی بود که هیچ‌وقت واقعاً نداشتم.

زمان و انرژی زیادی صرف مجبور کردن دیگران برای مطابقت با انتظارات ما می‌شود؛ و حقیقت این است که اگر فردی که با او در ارتباط هستید (شریک تجاری، یک عضو خانواده) به آن شکلی که نیاز دارید، ظاهر نمی‌شود، سعی نکنید آن‌ها را مجبور به تغییر کنید. بگذار کار خودشان را بکنند، زیرا آن‌ها در حال نشان دادن حقیقت خود به تو هستند. فقط بگذار بروند و بعد شما انتخاب می‌کنید که قدم بعدی چه باشد.

انسان همیشه ترجیح می‌دهد که به سمت آنچه اکنون لذت‌بخش است حرکت کند و از آنچه در لحظه دردناک است دوری نماید. در آن لحظه، کاری که برای تغییر نیاز است دردناک و سخت است. به همین دلیل هیچ‌کس برای تغییر انگیزه ندارد؛ حتی زمانی که می‌داند این تغییر در بلندمدت برای او خوب خواهد بود.

دیگران را بپذیرید، بر رشد خودتان تمرکز کنید و جای فشار آوردن، الهام‌بخش تغییر از طریق ایجاد تأثیر مثبت شوید.

نظریه «بی‌خیال دیگران» نه‌تنها زندگی شما را بهتر می‌کند، بلکه زندگی همه اطرافیان شما را نیز متحول می‌کند.

شما به این دنیا نیامده‌اید که فقط همسر کسی باشید. شما اینجایید که رؤیاهایتان را دنبال کنید، داستانتان را با دنیا به اشتراک بگذارید و یک زندگی بزرگ، زیبا و شگفت‌انگیز بسازید. هیچ شخص دیگری قرار نیست این زندگی را برای شما بسازد.

شما نمی‌توانید اجازه دهید که احساسات شما تصمیماتتان را هدایت کنند، زیرا اغلب مانع از این می‌شوند که تصمیمات درست بگیرید.

هر چه بیشتر به مردم اجازه دهید همان‌طور که هستند باشند، روابط شما بهتر خواهد شد. — مل رابینز

چقدر تلاش کنید یا چه کاری انجام دهید، شما نمی‌توانید دیگران را کنترل کنید

وقت، انرژی و خوشبختی خود را برای کنترل چیزهایی که نمی‌توانید کنترل کنید (مثل نظرات، حالات یا اعمال دیگران) تلف نکنید و در عوض، روی تنها چیزی که می‌توانید کنترل کنید تمرکز کنید: خودتان.

حتی اگر شما هم بخواهید، زمان همچنان خواهد گذشت. زمانی که با عزیزانتان سپری می‌کنید، مثل یک مکعب یخ در حال ذوب شدن است.

رنج، ناشی از مقاومت در برابر واقعیت است.

وقتی می‌گویید «بی‌خیال دیگران»، در واقع در حال تمرین جدایی احساسی هستید. شما شکافی ذهنی بین احساسات خود و موقعیت موجود ایجاد می‌کنید و این امکان را به خودتان می‌دهید که بدون غرق شدن در آن، آنچه را که در حال رخ دادن است مشاهده کنید. ن

شما یک رویکرد انقلابی برای ریشه‌کن کردن این ترس خواهید داشت: به مردم اجازه دهید که در مورد شما افکار منفی داشته باشند. این ایده بسیار جالب و افراطی است اما اعتمادبه‌نفس شما را بالا می‌برد، بیان شما را آزاد می‌سازد و شما را به یک فصل جدید از زندگی پرتاب می‌کند. به مردم اجازه دهید که در مورد شما افکار منفی داشته باشند

در زندگی شما، بارها و بارها پیش خواهد آمد که افراد به خاطر کارهایی که می‌گویید یا انجام می‌دهید از شما عصبانی، ناامید یا دل‌شکسته خواهند شد. این اتفاق می‌افتد. شما وقتی‌که در حال تعیین تصمیم درست هستید باید بتوانید خود را از احساسات و واکنش‌های احساسی دیگران جدا کنید. شما نمی‌توانید اجازه دهید که احساسات شما تصمیماتتان را هدایت کنند، زیرا اغلب مانع از این می‌شوند که تصمیمات درست بگیرید.

«اگر من می‌توانم این کار را انجام دهم، تو هم می‌توانی.»

انسان همیشه ترجیح می‌دهد که به سمت آنچه اکنون لذت‌بخش است حرکت کند و از آنچه در لحظه دردناک است دوری نماید. در آن لحظه، کاری که برای تغییر نیاز است دردناک و سخت است. به همین دلیل هیچ‌کس برای تغییر انگیزه ندارد؛ حتی زمانی که می‌داند این تغییر در بلندمدت برای او خوب خواهد بود.