بریده‌هایی از کتاب آپارتمان پنج سویم

شاید باور به معجزه بهترین درمان روح‌های بیمار باشد، اما فریب خوردن از معجزه گاهی بیماری‌ای مرگبار است.

اگر می‌خواهید چیزی را نابود کنید، باید از درون فتحش کنید.

لذت بردن از تمام لحظه‌های زندگی هنر است، گاه عاقلانه و گاه دیوانه‌وار.

گویی چند بار مُرده بود و زنده شده بود و مرگ‌های مکرر فرصت پیر شدن را از او گرفته بودند....

بیرون خونه به سکوتت ادامه بده؛ رازها به آدم قدر و قیمت می‌دن

خودم را در آینه نگاه کردم و گریستم. خوابیدم، بیدار شدم، خودم را در آینه نگاه کردم و گریستم. خوابیدم، بیدار...

، اما یک روز بابام، بابایی که هیچ دوستم نداشت، مات نگاهم کرد و بی‌مقدمه و بی‌دلیل گفت: «صدات هم مثل خودت خیلی زشته.» با این جمله مرا کشت و جنازه‌ام را در آب‌های سرد و خروشان دفن کرد. از آن روز به بعد، درونم دیگر گرم نشد.

«اگه از من می‌پرسی، بیرون خونه به سکوتت ادامه بده؛ رازها به آدم قدر و قیمت می‌دن.»

شاید باور به معجزه بهترین درمان روح‌های بیمار باشد، اما فریب خوردن از معجزه گاهی بیماری‌ای مرگبار است.

پدرها حرف‌های تلخ به دخترهاشان نمی‌زنند، نباید بزنند....

باور کردن رؤیاها نشانهٔ شروع بیماری است

شاید باور داشتن به معجزه بهترین درمان روح‌های بیمار باشد، اما فریب معجزه‌ها را خوردن گاهی بیماری‌ای مرگ‌بار است.

عشق در رؤیا شاه دنیای شعور است. وارد روح هرکس شود، اگر بخواهد، او را سوار بر اسب چرخان می‌گرداند، اگر نه در پرتگاه‌های تاریک و بی‌انتها می‌اندازد. هرطور که دلش بخواهد.

بوی عجیبی در هواست. درست مثل بویی که در صحنهٔ اول تراژدی‌های یونانی به مشام می‌رسد. بویی خاکستری، آلوده به باروت و گوگرد.

کسی‌که پرنده در رؤیایش بنشیند بال‌های روحش بی‌جان می‌شوند.

گربه‌ها انسان‌ها را با سرنوشتشان تنها گذاشتند....

آن قدرت مهاجم که همراه با خون در رگ‌هایمان جاری است.... شیطان، در بدن انسان، همراه با خون می‌چرخد! دقیقاً به همین دلیل جن‌ها می‌توانند سبب بیماری‌های فیزیولوژیک شوند. سوار بر گلبول‌های قرمزمان در رگ‌ها جاری می‌شوند، یعنی می‌توانند نظم بدن را زیرورو کنند.

شاید باور به معجزه بهترین درمان روح‌های بیمار باشد، اما فریب خوردن از معجزه گاهی بیماری‌ای مرگبار است.

روان‌نژندی پارادوکسیکال یا پارادوکس نوروتیک، چه تفریحی!

اسم درخت‌ها را گذاشته بودم درخت‌های دلتنگی عسلی.

گاه لبخندی محو بر لبش می‌نشست، اما چشمانش همیشه محزون بود.

در دنیای بی‌رحم کودکان، پرندهٔ رنگین بودن کافی است برای تمسخر و تحقیر و صمیمی پرنده‌ای رنگارنگ بود.

خود را عاشق دیدن در خواب یعنی از دست دادن عقل. عشق در رؤیا شاه دنیای شعور است. وارد روح هرکس شود، اگر بخواهد، او را سوار بر اسب چرخان می‌گرداند، اگر نه در پرتگاه‌های تاریک و بی‌انتها می‌اندازد. هرطور که دلش بخواهد...