بریده‌هایی از کتاب کلاه حصیری

به این فکر می کنم که زندگی خوبیای خودش رو هم داره.

جنگ مثل مِه میان دو نسل بین روزهای خوب و بد فاصله انداخته...

من به اندازه کافی تو زندگیم بدبختی کشیدم حالا دیگه دارم میرم زندگی جدیدی رو شروع کنم. می خوام هرچه بدبختی و غصه هست همین جا بذارم و برم. دیگه نوبتی هم باشه نوبت منه که از زندگی سهم خوشبختیم رو بگیرم