کتاب اندیشه های زرین ابوسعید ابوالخیر

گفتند: «از خلق به حق چند راه است؟» گفت: «به عددِ هر ذره‌ای راهی است به حق اما هيچ راه بهتر و سبک‌تر و نزديک‌تر از آن نيست که راحتی به دلِ مسلمانی رسانی و ما بدين راه رفتيم.»

وحدت وجود جانا من و تو نمونهٔ پرگاريم سر گرچه دو کرده‌ايم، يک تن داريم بر نقطه روانيم کنون چون پرگار در آخر کار سر به هم باز آريم

ای مقصد خورشيدپرستان رويت محراب جهانيان خم ابرويت سرمايهٔ عيش تنگ‌دستان دهنت سر رشتهٔ دل‌های پريشان مويت

من بی تو دمی قرار نتوانم کرد احسان تو را شمار نتوانم کرد گر بر تن من زبان شود هر مويی يک شکر تو از هزار نتوانم کرد

يارب مکن از لطف پريشان ما را هر چند که هست جرم و عصيان ما را ذات تو غنی بوده و ما محتاجيم محتاج به غير خود مگردان ما را

شب خيز که عاشقان به شب راز کنند گِردِ در و بام دوست پرواز کنند ّ هر جا که دری بود به شب بربندند الا درِ عاشقان که شب باز کنند

مجنون و پريشان توام دستم گير سرگشته و حيران توام دستم گير هر بی سر و پا چو دستگيری دارد من بی سر و سامان توام دستم گير

مجنون تو کوه را ز صحرا نشناخت ديوانهٔ عشق تو، سر از پا نشناخت هر کس به تو ره يافت، ز خود گم گرديد آن کس که تو را شناخت، خود را نشناخت